نوبل صلح ۲۰۱۳ به سازمان منع تسلیحات شیمیایی تعلق گرفت. این سازمان در حال حاضر مشغول انهدام سلاح های شیمیایی سوریه است.

کمیته نوبل در اسلو پایتخت نروژ روز جمعه اعلام کرد سازمان منع گسترش تسلیحات شیمیایی به دلیل تلاش فوق العاده در محو سلاحهای شیمیایی به دریافت این جایزه نائل می شود.

به گزارش صدای آمریکا؛ سازمان منع تسلیحات اتمی در سال ۱۹۹۷ به منظور اعمال کنوانسیون بین المللی منع استفاده از سلاح شیمیایی تشکیل شد و در لاهه قرار دارد.

 در بیانیه روز جمعه کمیته صلح نوبل در اسلو آمده است که فعالیت سازمان منع تسلیحات شیمیایی کمک کرده است سلاح شیمیایی – در حالی که در قوانین بین المللی «تابو» محسوب می شود – تعریف شود. در بیانیه آمده است وقایع جدید سوریه که در آن از سلاح شیمیایی علیه شهروندان غیر نظامی استفاده شده، تاکیدی بود بر نیاز به افزودن بر تلاشها برای کنار نهادن این نوع تسلیحات.

 سوریه پذیرفته که دارای سلاح شیمیایی است و روز دوشنبه خواهان عضویت در سازمان منع تسلیحات شیمیایی شده است.

 سازمان منع تسلیحات شیمیایی توسط دولتهای عضو تشکیل شده و بودجه ای ۱۰۰ میلیون دلاری دارد. حدود ۵۰۰ نفر در مقر این سازمان در لاهه – هلند کار می کنند. این سازمان تاکنون در ۸۶ کشور جهان بیش از ۵۰۰۰ عملیات بازرسی انجام داده است.

 اتحادیه اروپا، رئیس جمهوری باراک اوباما، آنگ سان سوچی رهبر دموکراسی طلب برمه، شیرین عبادی وکیل حقوق بشر در ایران، و لخ والسا رهبر اتحادیه های کارگری لهستان از جمله کسانی هستند که در سی سال گذشته جایزه صلح نوبل به آنان تعلق گرفته است.

مقاله قبلیاحتمال خداحافظی دانیل رادکلیف با نقش هری پاتر
مقاله بعدیهیوا تاب و سه عضو «باند تاب» در مریوان اعدام شدند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.