نقاشی منظره‌ای که سال‌ها در اتاق زیرشیروانی یک مجموعه‌دار آثار هنری نگهداری می‌شد، به عنوان یکی از شاهکارهای ون‌سان ون‌گوگ، استاد نقاشی هلندی معرفی شد.

در این نقاشی که «غروب مونت ماژور» نام دارد، بوته‌هایی در زیر آسمان آبی به چشم می‌خورند.

صاحب این اثر که تصور می‌کرد این نقاشی متعلق به ون‌گوگ نیست، سال‌های متمادی آن را در اتاق زیرشیروانی خود پنهان کرده بود. طبق اعلام موزه «ون گوگ» در آمستردام، این اثر در سال 1928 خلق شده و با توجه به مواردی که در‌ آن مورد استفاده قرار گرفته، بی‌شک یکی از کارهای این هنرمند بزرگ است.

مدیر این موزه در مراسم رونمایی از «غروب مونت ماژور» کشف این نقاشی را “تجربه‌ای که تنها یک‌بار در طول عمر یک نفر رخ می‌دهد” خواند. موسسه «ون گوگ» در دهه‌ 1990 اعتبار این اثر را به این علت که امضای ون‌گوک را نداشت، رد کرده بود.

به گزارش ایسنا،اما اکنون پس از پژوهشی دو ساله مشخص شد ون‌گوگ در نامه‌ای که به برادرش نوشته بود، از روز دقیق خلق آن یعنی چهارم جولای 1888 سخن گفته است. نقاشی تازه کشف شده‌ی هنرمند برجسته هلندی از 24 سپتامبر در موزه‌ «ون‌گوگ» آمستردام به نمایش درمی‌آید.

A painting titled "Sunset at Montmajour" is seen in this handout photo received from The Van Gogh Museum in Amsterdam

مقاله قبلیدیدار خیریه منتخب هامبورگ – منتخب آلمان،به همراه تصاویر
مقاله بعدیتیم راث در “کلیدهای خیابان”
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.