نسرین ستوده، وکیل حقوق بشر و زندانی عقیدتی، ساعاتی پس از آزادی  گفت:« وقتی از زندان مرا بیرون آوردند به من گفتند آزاد هستی. دیشب به چهار نفر دیگرهم گفتند ولی به من گفتند که با مرخصی‌ام موافقت شده است.

ولی وقتی از در زندان بیرون آمدم گفتند آزادی. برای همین من برگه مرخصی که تعهد می دهیم بعد از سه چهار روز برمی گردیم را امضاء نکردم.»

او همچنین  گفت که وکلای زندانی باید هر چه سریعتر آزاد شوند چرا که آنها تنها به خاطر انجام وظیفه زندان بوده‌اند. نسرین ستوده به کمپین گفت:«ما می خواهیم همگی آزاد شوند، چون زندانی شدن آنها نتیجه آن فضای سنگین سیاسی بوده است، بدون تردید.

آقای عبدالفتاح سلطانی این افتخار را داشتم که وکیلم بودند و برای پرونده من زحمت زیادی کشیده بودند. سه تن از وکلای من تحت تعقیب قضایی گرفتند که آقای سلطانی سنگین ترین حکم را گرفت با ۱۳ سال زندان گرفت آن هم با تبعید.

یعنی حبس در زندان برازجان. البته الان تهران هستند. اما به هرحال طبق همه موازین بین المللی، وکلا در انجام وظیفه شغلی شان، مصون هستند و این اصلی است که در مورد وکلا در ایران به کلی زیر پا گذاشته شده و نقض شده است. ما واقعا خواستار این هستیم که به این اصل توجه شود.

رضا خندان همسر نسرین ستوده هم گفت:‌« به همسرم گفته شده که آزاد شده ولی خودش هم دقیقا نمی داند که آزادی مشروع بوده یا عفو. آزادی مشروط البته شامل او می شد اما آزادی مشروط هم معمولا به زندانیان سیاسی داده نمی شود.

معمولا به مرخصی می آمد به او ابلاغ می شد که چند روز در مرخصی هستی ولی گفتند که آزادی و با ماشین خودشان تا خانه آوردند و رفتند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران؛ نسرین ستوده، وکیل و فعال حقوق بشر یکی از زنان زندانی اوین است که۱۳ شهریور ماه ۱۳۸۹ بازداشت شد و در دادگاه بدوی به ۱۱ سال حبس، ۲۰ سال محرومیت از وکالت و ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شد اما دادگاه تجدید نظر حکم او را به ۶ سال حبس و ۱۰ سال محرومیت از وکالت کاهش داد.

مقاله قبلیدو چهره فيلم «شواليه تاريكي» در درام ترسناك «تجسم»
مقاله بعدیخودروهای بدون راننده به بازار خواهند آمد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.