کودکان موسسه محک با ارسال نامه‌ای به کاپیتان تیم ملی فوتبال احساسات خود را نسبت به صعود تیم ملی به جام جهانی ابراز کردند.

به گزارش  مهر، در این نامه کودکان سرطانی انرژی مثبت خود را به تیم ملی انتقال دادند و از آنها خواستند برای کودکان نیز دعا کنند تا بر سرطان غلبه کنند.

 

متن این نامه به شرح زیر است:

“عمو جواد ما بچه‌های محک دیشب که داشتیم با مامان بابامون و پرستارا و بقیه دوستامون فوتبال رو تو بیمارستان نگاه می‌کردیم خیلی جیغ زدیم و داد کشیدیم. محمد همش می‌پرید بالا و نرگس هم همش می‌ترسید گل بخوریم اما نخوردیم و بردیم و ما خیلی خوشحال شدیم.

تازه بعد از فوتبال هم خیلی‌هامون به دوستامون اس‌ام‌اس دادیم و گفتیم که شما که کاپیتان تیم ملی هستی و قهرمان شدی و رفتی جام‌جهانی، دوست مایی و چند وقت پیش اومده بودی بیمارستان پیش ما.

به هم تیمی‌ها و دوستات هم بگو که آفرین خیلی خوب بازی کردین و به عمو قوچانی هم بگو تو برزیل هم یه عالمه گل بزنه.

ما هم همیشه تلاش می‌کنیم قهرمان بشیم. برامون دعا کن تا به سرطان هزار تا گل بزنیم.

ممنون که دوست مایی

مقاله قبلیعلاقمندان “شهر گناه” یک سال منتظر بمانند..
مقاله بعدیملاقات خانواده کسری نوری با وی پس از گذشت ۲۰ روز بی خبری..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.