«سِر شاون كانري» به عنوان محبوبترين بازيگر انگليسي در آمريكا معرفي شد.

بر اساس نظرسنجي (Q Score) كه هر دو سال يكبار برگزار مي شود ، «شاون كانري» بازيگر فيلم «جيمز باند» به عنوان محبوبترين بازيگر انگليسي در ميان آمريكاييها معرفي شد. كانري اين عنوان را در سالهاي 1998 و 2003 نيز بدست آورده بود.

به گفته «هنري شافر» مسئول اين نظرسنجي ، «كانري» از جمله بازيگران انگليسي است كه در ميان هر نسل از مردم آمريكا محبوب است.

«سرآنتوني هاپكينز» از ديگر بازيگران انگليسي كه فيلمهاي بزرگي از او در آمريكا ساخته شده ، در رتبه دوم اين نظرسنجي قرار گرفت.«ليام نيسون» ،«ديويد مك كالوم» و «دنيل دي لوئيس» نيز در جايگاه سوم تا پنجم اين نظرسنجي قرار گرفتند.

به گزارش سینما خبر؛ «جودي دنچ» بازيگر نقش زن «اسكاي فال» نيز اولين بانوي محبوب انگليسي در آمريكا است و در رتبه ششم قرار گرفت. «مگي اسميت» ، «دنيل كريگ» ، «هيو لاري» و «جيمز پورفوي» در جايگاه هفتم تا دهم فهرست هستند.

مقاله قبلیتحصن دانشجویان دانشگاه صنعتی ارومیه: ایجاد فضای باز سیاسی، تکریم دانشجویان
مقاله بعدیفيلم «چاپي» بازيگر جديد گرفت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده