خبر غرق شدن مبتکر «چالش سطل آب یخ» شوک بزرگی برای هواداران و مجریان سطل آب یخ بود. این در حالی است که این چالش به تازگی وارد بعضی کشورها از جمله ایران شده و همچنان در حال گسترش است.

چالش سطل آب یخ یا همان (ice bucket challenge) حالا تبدیل به یک چالش جهانی شده است. ویدئوی پخش شده از افراد مشهور در جهان در حال خالی کردن سطل آب یخ روی سرشان در مکان های مختلف به این موضوع بیشتر دامن زد.

مردم عادی نیز همین رویه را ادامه دادند و در خیابان ها و مکان های عمومی سطل آب یخ روی سرشان ریختند. ابتدا قرار بود این موضوع بهانه ای برای کمک به بیماران مبتلا به ASL باشد اما در حال حاضر تبدیل به تفریح مردم عادی و یک سوژه طنز برای رسانه ها شده است.

«کوری گریفین» خالق 27 ساله این چالش، زمانی این کار به ذهنش رسید که «فریتس» دوستش که در تیم بسکتبال دانشگاه بود به این بیماری دچار شد. بعد از آن فرد تصمیم گرفت هم راهکاری برای آگاه سازی و بالابردن سطح اطلاعات مردم از این بیماری پیدا کند و هم از طریق آن بتواند به افراد مبتلا به این بیماری کمک کند تا اینکه این فکر منجر به تشکیل دادن این کمپین جهانی شد.

در این کمپین هر فرد می تواند سه نفر دیگر را کاندیدا کند. و آنها 24 ساعت مهلت دارند که یا یک سطل آب یخ بر سر خود بریزند و فیلم آن را در شبکه های اجتماعی منتشر کنند یا اینکه 100 دلار به حساب انجمن خیریه حمایت از بیماران ای ال اس بپردازند. البته بسیاری از افراد هم فیلم ریخته شدن آب یخ بر سر خود را منتشر کردند و هم پول کمک کردند.

به گزارش مهر؛ اما همه این فیلم ها در حالی منتشر می شود که «کوری گریفین» مبتکر « چالش سطل آب» روز جمعه 31 مرداد درگذشت. گریفین در حال شنا کردن در آبهای منطقه «سترایت وارت» جزیره «نانتوکیت» در ایالت ماساچوست آمریکا بود که غرق شد. اما خبر در گذشت او تا این لحظه به اندازه ابداع خبرسازش جهانی نشده است. جالب این‌جاست که گریفین توانسته‌بود تا لحظه مرگش 100 هزار دلار کمک برای این کمپین جمع‌آوری کند.

مقاله قبلیعدم درمان یک زندانی در زندان زاهدان جان وی را در معرض خطر جدی قرار داده است
مقاله بعدیماهواره‌‌ها بیشتر از صدا و سیما بیننده دارند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.