این روزها مساله معرفی استیون سیگال اکشن کار مشهور هالیوود از سوی ولادیمیر پوتین به عنوان نماینده روسیه در آمریکا به باراک اوباما مورد سوال قرار گرفته و چالش‌برانگیز شده است.

 در خبری که گاردین دو روز پیش درج کرد، آمده بود  ولادیمیر پوتین رییس جمهوری روسیه، باراک اوباما همتای آمریکایی خود را با معرفی استیون سیگال بازیگر آمریکایی به عنوان کنسول افتخاری روسیه در آمریکا دچار حیرت کرد. به این ترتیب وی به یک کلید پشت پرده بین دو کشور و آن هم در زمانی بدل شده که روابط دو کشور به سرعت در حال بدتر شدن است.

این پیشنهاد که سال ۲۰۱۳ و در زمانی که پوتین و اوباما در نشست جی‌۸ در لاف‌ارن در شمال ایرلند شرکت کرده بود، مطرح شد با پاسخ مبهم آمریکا روبه رو شد: «واکنش ما این بود که انگار ما را دست انداخته‌اید». این مطلب را یکی از مقامات رسمی که نخواست نامش فاش شود به سایت بازفید گفته است.

گاردین در ادامه نوشت: دوستی دیرینه بین پوتین و سیگال که بعدا به بازیگر اکشن فیلم‌های پرفروش بدل شد، هنوز ادامه دارد اما زندگی حرفه‌ای سیگال که در نیمه دهه ۱۹۹۰ در اوج خود بود، این روزها رو به کاهش نهاده است. این دو ظاهرا بسیار به ورزش های رزمی علاقه‌مند هستند، اما پوتین هرگز به عنوان یکی از تحسین کنندگان فیلم‌های سیگال ظاهر نشده است.

به گفته دیمیتری پسکوف سخنگوی رییس جمهوری روسیه، لازم به بیان نیست که پوتین از علاقه‌مندان جدی آثار سیگال است، اما طبیعتا برخی از فیلم‌های این بازیگر را دیده است.

از سوی دیگر، سیگال نیز بارها تحسین پرسروصدای خود را نثار پوتین کرده که جدیدترین شان برای حمایت از رویکرد روسیه در بحران اوکراین بود و این بازیگر عمل روسیه را «بسیار مناسب» خواند و پوتین را به عنوان «یکی از بزرگترین رهبران جهان» نامید.

به دنبال انتشار این خبر، روسیه دیروز چنین خبر و پیشنهادی را انکار کرد و این خبر را غلو شده خواند. سایت برایتبارت در این باره و از قول سخنگوی روسیه نوشت: در واقع کشش عمیقی بین این بازیگر و کشور ما وجود دارد و او تاکنون چندین بار با رییس جمهوری روسیه ملاقات کرده است و آنها رابطه خوبی با هم دارند. وی یادآور شد که رابطه کاری این دو در سال ۲۰۱۳ و با پیشنهاد پوتین برای برنامه ورزش بچه‌ها در مدرسه‌های روسیه شروع شد که پوتین سیگال را به مدرسه‌ای برد و او هم برای بچه‌ها چند تکنیکش را به نمایش گذاشت. چند ماه بعد هم او به روسیه آمد و با اعضای کنگره ملاقات کرد تا اطلاعاتی درباره دو برادری که اقدام به بمب‌گذاری در ماراتون بوستون کرده بودند، به دست بیاورد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از گاردین، سخنگوی پوتین افزود: در ماه مارس ۲۰۱۴ نیز یک روزنامه روسیه از عقیده سیگال درباره بحران اوکراین نوشت.

این بازیگر ۶۲ ساله که از متخصصان هنرهای رزمی است یکی از اعضای گروه آرپائو نیز هست که حدود سه هزار غیرارتشی داوطلب را گردهم آورده است. این گروه با مراکز پلیس نیومکزیکو، تگزاس و لوییزیانا همکاری می کند. سیگال که از بازیگران کهنه کار دنیای اکشن است و دوستی نزدیکی با پوتین رییس جمهوری روسیه دارد، سال پیش گفت به فرمانداری آریزونای آمریکا فکر می‌کند.

مقاله قبلیعلاقه راسل کرو به یک مذهب ساخته دست بشر!
مقاله بعدیادامه «سریع و خشمگین۷» ساخته می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.