ستاره پیشین تیم فوتبال انگلستان و باشگاه آرسنال می‌گوید بی‌خانمان است.

به گزارش  مهر، “کنی سانسوم” که 86 بار سابقه پوشیدن پیراهن تیم ملی انگلستان را در کارنامه دارد، می گوید به خاطر مشکلات الکل در حال حاضر خانه و زندگی ندارد.

بر پایه گزارش دیلی میل، سانسوم 54 ساله گفته که شب‌ها روی صندلی پارک‌ها می‌خوابد اما بعضی اوقات هم نزد خواهر بزرگ‌ترش به سر می‌برد.

وی در گفتگویی اظهار داشت: برای مدت 10 روز است که خانه و کاشانه‌ای ندارم. این بدین خاطر است که پولی ندارم. من الکلی هستم و احساس خوبی ندارم. احساس می‌کنم قمار کرده‌ام. در خیابان‌ها زندگی می‌کنم و باید بگویم زندگی روی نیمکت پارک‌ها خوب نیست.

سانسوم پس از اشلی کول بیشترین بازی ملی را در سمت دفاع آخر دارد.

سانسوم که در دو جام جهانی 1982 و 1986 برای تیم ملی انگلستان به میدان رفته در زمان حضور خود در تیم آرسنال هفته‌ای 1200 پوند حقوق دریافت می‌کرد و در خانه یک میلیون پوندی زندگی می‌کرد.

سانسوم حدفاصل سال‌های 1980 تا 1988 موفق شد 314 بازی برای آرسنال به میدان برود و شش گل برای این تیم به ثمر رساند.

مقاله قبلیبرد پیت با “مشاور” شانسش را برای اسکار امتحان می‌کند به همراه تصاویر..
مقاله بعدیپیروزی قاطع تیم ملی ایران برابر مالزی..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.