دو فیلم گمشده که پیتر سلرز در آنها بازی کرده بود، پس از گذشت بیش از نیم قرن برای عموم به نمایش درمی‌آیند.

این بازیگر در سال 1957 در این دو فیلم کمدی بازی کرده بود. یکی از این فیلم‌ها “قحطی فروشنده” و دیگری “بیخوابی برات خوبه” در زمانی ساخته شده که سلرز سعی می‌کرد خود را به عنوان بازیگر فیلم مطرح کند.

هر یک از این فیلم‌ها در 30 دقیقه تولید شده‌اند و از زمان تولیدشان تا سال 1996 در کمپانی سازنده به دست فراموشی سپرده شده بودند. با این حال از آن زمان تاکنون نیز این فیلم‌ها دوباره به بوته فراموشی سپرده شدند.

این دو فیلم قرار است ماه می آینده در جشنواره فیلم ساوتهند به نمایش در‌آیند.

سلرز تا آن زمان بازیگر رادیو بود اما با ساخته شدن فیلم “نمایش بی‌عرضه” توانست خود را به عنوان بازیگر سینما نیز مطرح کند.

پس از آن او توانست با بازی در فیلم‌هایی چون “حقیقت برهنه”، “پلنگ صورتی”، “دکتر استرنج لاو”، “چگونه توانستم اضطراب را متوقف کنم” و “عشق بمب” بر پرده نقره‌ای ظاهر شود و نام خود را جاودانه کند.

این دو فیلم که به صورت دیجیتالی بازسازی شده اند، مربوط به دوره‌ای از بازی سلرز هستند که او در حال تجربه کسب کردن بود. گفته می شود این فیلم‌ها، کمدی پرسروصدایی نیستند و صرفا فیلم‌هایی محسوب می‌شوند که تماشایشان لذت‌بخش است.

sellers

نیل پیرسون بازیگر که جمع آوری کننده کتاب‌های نادر نیز هست، درباره این فیلم‌ها گفت: آنها خیلی ساده ناپدید شده بودند و در اواخر سالی که این فیلم ها ساخته شد بودند، سلرز مطرح شد.

وی افزود: به راحتی می توان دید که این فیلم‌ها خیلی ساده ساخته شده اند اما از همین فیلم‌ها می‌توان دریافت که وی یک بازیگر بالقوه سینما است.

به گزارش مهر به نقل از بی.بی.سی،این فیلم ها در شب افتتاحیه جشنواره فیلم ساوتهند در تاریخ اول ماه می به نمایش در می‌آیند.

مقاله قبلیفیلم کیارستمی در جمع بهترین‌‌های سال 2013 به انتخاب نیویورکر
مقاله بعدیسامیه بلوچ‌زهی، زنی که در سیستان و بلوچستان شهردار شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.