اگر به اهرام مصر و معماها و اسرار مربوط به آن علاقه دارید، بی‌شک با خواندن این خبر هیجان‌زده خواهید شد.

باستان‌شناسان دو فضای خالی بزرگ در هرم خوفو (خئوپس) کشف کرده‌اند.

مشخص نیست دلیل وجود این حفره‌های خالی چیست و یا اصولا ارزشی دارند یا نه چون دو حفره مورد نظر در دسترس نیستند.

دانشمندان ژاپنی و فرانسوی پس از دو سال مطالعه این هرم مشهور، یافته‌های خود را در یک نشست خبری اعلام کردند.

آنها از تکنیکی به نام موئوگرافی استفاده کردند که تغییرات تراکم در سازه‌های بزرگ سنگی را تشخیص می‌دهد.

هرم بزرگ یا هرم خوفو در زمان فرمانروایی خوفو، فرعون مصر در حد فاصل سال‌های ۲۵۰۹ و ۲۴۸۳ پیش از میلاد ساخته شد.

ارتفاع این هرم ۱۴۰ متر است و بزرگ‌ترین هرم مصری در جیزه در حومه قاهره است.

_98590201_pyramid_void_640_persian_v3-nc

هرم خوفو سه تالار بزرگ داخلی و چندین گذرگاه دارد که چشمگیرترین آنها گذرگاه بزرگ با ۴۷ متر طول و ۸ متر ارتفاع است.

فضای خالی کشف شده دقیقا روی این گذرگاه است و ابعاد تقریبا یکسانی دارد.

مهدی تیوبی از موسسه HIP پاریس می‌گوید: “نمی‌دانیم این فضای بزرگ خالی افقی است یا شیب‌دار. نمی‌دانیم این فضای خالی ناشی از یک سازه است یا چندین سازه متوالی.”

او می‌افزاید: “چیزی که از آن اطمینان داریم این است که چنین فضای خالی وجود دارد و چیز چشمگیری است و در هیچ یک از فرضیه‌هایی که تا کنون مطرح شده‌اند، وجود چنین چیزی پیش‌بینی نشده بود.”

گروه اسکن‌پیرمیدز که زیر نظر وزارت باستان‌شناسی مصر فعالیت می‌کند در گزارش‌های خود از این فضای خالی به عنوان تالار یاد نمی‌کند.

هرم خوفو دارای فضاهایی است که به نظر متخصصان ممکن است توسط سازندگان هرم تعبیه شده باشند تا از فروپاشی آن جلوگیری کنند.

_98585072_24da0d8b-e460-486b-ae56-cbca1dab0ec0

مارک لنر، باستان‌شناس مشهور آمریکایی از جمله افرادی است که کار این گروه را رصد می‌کند. او می‌گوید روش به کار گرفته شده دقیق و بی‌نقص به نظر می‌رسد اما او هنوز متقاعد نشده که یافته جدید چیز چشمگیری است.

او گفته است این فضا می‌تواند فضایی باشد که سازندگان هرم برای مراقبت از سقف باریک گذرگاه بزرگ از وزن هرم به کار گرفتند.

به گزارش بی‌بی‌سی؛ اما هانی هلال از دانشگاه قاهره و از اعضای تیم اسکن‌پیرمیدز می‌گوید فضایی پیدا شده به حدی بزرگ است که بعید است برای چنین منظوری استفاده شده باشد.

مقاله قبلیفریبا کمال آبادی پس از ده سال زندان: حق «خدمت به ایران» از بهاییان سلب شده است
مقاله بعدیعلیرضا ثقفی، روزنامه‌نگار و فعال کارگری برای تحمل سه سال زندان به اوین فراخوانده شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.