به گزارش یک روزنامه اسپانیایی، عمر شریف، ستاره مصری سینمای هالیوود، و بازیگر فیلمهای معروفی همچون “دکتر ژیواگو”، و ” لورنس عربستان” دچار بیماری الزایمر شده است.

طارق شریف، پسر عمر شریف، به روزنامه اسپانیایی “الموندو” گفت پدرش سه سال است که از بیماری الزایمر رنج می برد. عمر شریف در سال 1962 با بازی در نقش شریف علی، در فیلم لورنس عربستان، به شهرت جهانی رسید.

Oma Sharif
او به روزنامه اسپانیایی گفت: ” پدرم الزایمر دارد، و مشکل است بگویم که این بیماری چقدر پیشرفت کرده. کاملا مشخص است که او دیگر بهبود نمی یابد، و حتی شرایط او بدتر می شود.”

بازیگر 82 ساله- که بریج را هم بخوبی بازی می کند- خود را می شناسد، اما هنگامی که هوادارانش به او نزدیک می شوند، از رفتار آنها تعجب می کند و دلیل آنرا نمی داند.

طارق گفت: “او می داند که کیست، اما علت سلام کردن مردم به خود را نمی داند. وقتی کسی به او نزدیک می شود، گمان می کند که او را قبلا می شناخته و اکنون فراموش کرده، در حالیکه او فقط یک “طرفدار” است.”

SHARIF HAMAMA AND SON

“او می داند که نقش دکتر ژیواگو را بازی کرده، اما تاریخ آنرا از خاطر برده است. ساعاتی از روز حالش بهتر است، اما در لحظاتی دیگر بکلی گیج و بهمریخته است.”

به گزارش العربیه؛ بیماری حتی خاطره مادر طارق را هم از ذهن عمر شریف پاک کرده است. ستاره مصری، فتان حمامه، عشق اول شریف بود که برای ازدواج با او به دین اسلام گروید.

شریف فراموش کرده که همسر سابقش در ماه ژانویه از دنیا رفته است. این دو در سال 1974 از یکدیگر جدا شدند، اما حمامه عشق تمام زندگی شریف باقی ماند و بعد از او با زن دیگری ازدواج نکرد.

طارق می گوید که پدرش از بیماریش آگاه نیست، و به همین دلیل ورزشهایی را که برای کند کردن آهنگ این بیماری لازم است انجام نمی دهد.

www.hotflick.net

مقاله قبلیجشنواره فیلم”کن”برندگانش را شناخت
مقاله بعدیبرادر جیسون رضائیان: دادگاه با محاکمه علنی جیسون مخالفت کرد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.