علی انصاریان مدافع پیشین تیم فوتبال پرسپولیس که مدت کوتاهی را هم برای استقلال بازی کرد به دلیل ابتلا به ویروس کرونا امروز چهارشنبه در سن ۴۳ سالگی جان به جان آفرین تسلیم کرد.

انصاریان متولد ۱۳۵۶ بود و فوتبال حرفه‌ای را از سال ۱۳۶۹ با عضویت در تیم جوانان پیام تهران آغاز کرد.

انصاریان که سابقه بازی در تیم‌های فوتبال فجر سپاسی ٬ پرسپولیس ٬ سایپا ٬ استقلال تهران ٬ استیل‌آذین ٬ استقلال اهواز ٬ گسترش فولاد ٬ شهرداری تبریز و شاهین بوشهر را در کارنامه داشت.

مدافع نام آشنای فوتبال ایران ۶ بار هم برای تیم ملی فوتبال ایران به میدان رفت و برای این تیم افتخار آفرینی کرد.

از دو هفته پیش به کرونا مبتلا شد و به دلیل درگیر شدن بخش زیادی از ریه‌هایش در بیمارستان بستری شد و هر چند پزشکان امیدوار بودند وضعیت جسمانی او بهبود پیدا کند اما تلاش‌ها برای بازگرداندن او به زندگی ثمری نداشت.

انصاریان که حدود دو هفته پیش به بیمارستان منتقل شده بود، به دلیل وخیم شدن شرایطش با دستگاه «ونتیلاتور» تحت نظر بود و حتی گزارش‌هایی از بهتر شدن شرایطش در روزهای گذشته منتشر شد اما در نهایت امروزچهارشنبه دار فانی را وداع گفت.

علی انصاریان در بعد از پایان فوتبالش، وارد عرصه بازیگری شد و در فیلم‌هایی چون پاداش سکوت، کلاف، شروع یک پایان، حکم تیر، دو روز تا ماندن، حس خوب زندگی،اژدر، کلوپ همسران و رمانتیسم عماد و طوبا نقش آفرینی کرد. “رمانتیسم عماد و طوبا” این روزها در جشنواره سی و نهم فیلم فجر در حال اکران است.

این پیشکسوت فوتبال در سال‌های گذشته در عرصه سینما هم فعالیت داشت و در فیلمهای سینمایی و مجموعه‌های تلویزیونی ایفای نقش کرد و در چند برنامه هم مجری بود.

به گزارش خبرگزاری های داخلی؛ پیش از انصاریان و هفته گذشته بود که مهرداد میناوند دیگر پیشکسوت فوتبال ایران به دلیل ابتلا به کرونا و درگیری شدید ریه‌هایش جان به جان آفرین تسلیم کرده بود.

مقاله قبلیمشخصات موشک بالستیک “یارس” روسیه افشا شد
مقاله بعدی40 عضو پارلمان‌هاى شوراى اروپا خواستار سیاست‌های کارآمدتر علیه اقدامات جمهوری اسلامی شدند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.