سازمان عفو بین‌الملل روز پنجشنبه از آزادی 11 تن از زندانیان سیاسی در ایران استقبال کرده و خواستار اقدامات بیشتر جمهوری اسلامی در زمینه رعایت حقوق بشر شده است.

به دنبال انتشار خبر آزادی شماری از فعالان سیاسی و حقوقی در ایران، عفو بین الملل یکی از سازمانهای مدافع حقوق بشر سازمان ملل متحد، از اقدام دولت ایران استقبال کرده و خواستار ادامه چنین رویکردی از سوی مقامات تهران شده است.

در بیانیه این سازمان آمده است :” عفو بین الملل آزادی این زندانیان را به عنوان اقدامی مثبت ارزیابی کرده، و از ایران می خواهد که این اقدام مثبت را به هدف آزادی تمامی زندانیان سیاسی دیگر که تنها به دلیل فعالیت های مسالمت آمیز زندانی شده اند، ادامه دهد.”

به گزارش خبرگزاری فرانسه، روز گذشته ایران شماری از زندانیان سیاسی را آزاد کرد. از جمله شخصیت های سیاسی آزاد شده، فیض الله عرب سرخی از اعضای سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، محسن امین زاده از اعضای جبهه مشارکت ایران اسلامی و معاون وزیر امور خارجه در دولت محمد خاتمی، میرطاهر موسوی مشاور میرحسین موسوی نامزد معترض به انتخابات ریاست جمهوری چهار سال پیش ایران، بابایى، محمدعلی ولایتی و حسین زرینی هستند.

پیش از آن نسرین ستوده، مهسا امر آبادی، محبوبه کرمی مریم جلیلی، میترا رحمتی، فرح واضحان، ژیلا مکوندی و کفایت ملک محمدی، از بند زنان زندان اوین آزاد شده بودند.

مقاله قبلیویشکا آسایش ؛نوک قله می فهمی چه چیزی آن 3 قهرمان را به کوه کشید
مقاله بعدیبهاره هدایت به زندان اوین بازگشت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.