بنابه به گزارشات رسیده  ۲ زندانی بی دفاع در زندان مرکزی بندر عباس به دلیل عدم درمان و در حالی که ساعتها زجر می کشیدند جان سپردند.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ؛ روز شنبه ۱ تیر ماه ۲ زندانی که مدتها از عوارض بیماری که در زندان به آن دچار شده بودند رنج می بردند و در حالی که ساعتها درد و زجر می کشیدند در مقابل چشمان همبندیانشان جان سپردند و علیرغم در گذشت آنها ، جسدشان ساعتها در بند باقی مانده بود و به سردخانه و یا بهداری زندان منتقل نمی شد.

زندانی عباس سرد علیزاده از بند ۸ زندان  مرکزی بندرعباس از شب قبل از فوت تا صبح روز بعد در حمام این بند از درد به خود می پیچید و ناله سر می داد و در خواست خودش و سایر همبدیانش برای انتقال به بهداری زندان و درمان او بدون پاسخ ماند تا در نهایت بامداد روز شنبه در حمام بند جان سپرد. جسد این زندانی ساعتها در بند به حال خود رها شده بود و حتی جسد او به سردخانه یا مکان دیگری منتقل نشد.

زندانی دیگری به نام حسن یوسفی از ناحیه شکم ، کلیه و معده دردهای شدیدی داشت ولی از انتقال او به بهداری و درمان وی خوداری کردند تا اینکه بعد از مدتی در سلولش جان سپرد.

zendan_bandarAbbas8

عدم درمان و نبود دارودر بهداری زندان و تامین دارو توسط خود زندانی، عدم بهداشت در بندها و سلولها ، نبود مواد بهداشتی ، بالا زدن فاضلاب ها در بند و بوی تعفن که سلولها و بندها را فرا گرفته است ، گرمای شدید تابستان و عدم وجود دستگاههای خنک کننده کافی ، ازدحام بیش از ظرفیت در سلولها و بندها و ده ها موارد دیگر باعث شده است که وضعیت فاجعه باری در زندانها و به خصوص زندان بندرعباس ایجاد کند و جان هزاران زندانی را در معرض خطر مرگ قرار دهد.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، عدم رسیدگی پزشکی در زندانهای ولی فقیه که منجر به گرفتن جان زندانیان سیاسی و عادی در زندانها می شود را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خوستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت رژیم ولی فقیه آخوند علی خامنه و آخوندهای همدست وی بخصوص آخوند صادق لاریجانی و آخوند مصلحی به دادگاه های بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی درایران

۴ تیر ۹۲ برابر با ۲۵ ژوئن ۲۰۱۳

گزارش فوق به سازمانهای زیر ارسال گردید

کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد

سازمان عفو بین الملل

مقاله قبلیزنان در نساجی زابل ۱۸۰ هزار تومان مزد می‌گیرند‎
مقاله بعدیتحت فشار قرار گرفتن هشت نفر از زندانیان اهل سنت برای حضور در مستند اعترافات اجباری..!
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده