شهردار شهر ریو د ژانیرو تاکید کرد در صورتی که وودی آلن بپذیرد فیلم بعدی اش را در این شهر فیلمبرداری کند، هزینه های پروژه بعدی او را تامین می کند.

 با پیشنهاد ادواردو پائس شهردار ریو د ژانیرو این شهر نیز به فهرست شهرهایی که مایل هستند موضوع فیلم بعدی وودی آلن باشند اضافه شد.

پائس در گفتگو با روزنامه او گلوبو تاکید کرد که حاضر است هزینه همه چیز شامل تمامی هزینه‌های تولید فیلم بعدی وودی آلن را در صورت انتخاب شهر ریو د ژانیرو از سوی این کارگردان مطرح بر عهده بگیرد.

او گفت: واقعا می خواهم او به اینجا بیاید و هر کاری هم برای تحقق این امر انجام می‌دهم. من با خواهر او هم صحبت کرده‌ام. برای او توسط کالاتراوا (یک آرشیتکت شناخته شده) که همسایه او در نیویورک است یک بلیت هواپیما فرستاده ام و حاضرم هزینه همه چیز را بپردازم تا وودی آلن فیلمبرداری فیلم بعدی‌اش را در ریو انجام دهد.

شهردار ریو همچنین گفت انتظار دارد هنرمندان و تهیه‌کنندگان داخلی برای پرداخت میلیون ها دلار به وودی آلن به وی اعتراض کنند اما تاکید کرد: اما من حاضرم 100 درصد هزینه های او را بپردازم.

به گزارش سینماخبر به نقل از هالیوود ریپورتر،شهر ریو د ژانیرو و “ریو فیلم” که از سرمایه‌گذاران صنعت سینما است سال هاست تلاش می کنند تا توجه وودی آلن را به شهرشان جلب کنند و این پیشنهاد حتی پیش از زمانی که این فیلمساز شروع به ساخت فیلم در شهرهای اروپا کند از سوی آنها مطرح شده بود.

در سال 2010 “ریو فیلم” اعلام کرده بود در حال مذاکره با وودی آلن است و موفقیت هایی در این زمینه کسب کرده و حتی در سال 2011 فیلمبردای فیلم بعدی آلن در این شهر شروع خواهد شد. اما این ادعا بعدا توسط آلن در لندن انکار شد و این پروژه هرگز به مرحله تولید نرسید. در سال 2009 نیز این پیشنهاد به مبلغ 17 میلیون دلار در سفری که خواهر وودی آلن به شهر ریو داشت، به وی اعلام شد.

وودی آلن در چند سال اخیر فیلم‌هایش را در کشورهای دیگر فیلمبرداری کرده و هر بار یک شهر سوژه آثار او بوده است. ابتدا در سال 2005 “امتیاز نهایی” در لندن ساخته شد و بعد در سال 2008 “ویکی کریستینا بارسلونا” در شهر بارسلون اسپانیا فیلمبرداری شد. “تقدیم به رم با عشق” هم در سال 2012 در رم ساخته شد.

جدیدترین فیلم او نیز با بازی کالین فرث و اما استون که یک کمدی جدید است قرار است در جنوب فرانسه فیلمبرداری شود. او در سال 2011 نیز “نیمه شب در پاریس” را در فرانسه فیلمبرداری کرد.

“یاسمن آبی” آخرین فیلم وودی آلن که اکنون در حال اکران است و توجه منتقدان را به خود جلب کرده و بازی کیت بلانشت در کنار آلک بالدوین با اقبال زیادی روبه رو شده در سانفرانسیسکو فیلمبرداری شد.

وودی آلن متولد اول دسامبر 1935، کمدین، بازیگر، کارگردان، نویسنده و موسیقیدان آمریکایی است. وی برنده چهار اسکار شامل یک اسکار بهترین کارگردانی و سه اسکار بهترین فیلمنامه غیراقتباسی شده است.

مقاله قبلیبردلی کوپر در “آمریکایی خون‌قرمز”
مقاله بعدیسرعت بالای “من نفرت‌انگیز 2” در تسخیر گیشه‌های بریتانیا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.