شمس الدین حسینی، وزیر دارایی و امور اقتصادی ایران امروز گفت که هیچ کاری در زمان تحریم سخت تر از نقل و انتقال ارز نیست و اینکه قدرت های غربی، به گفتۀ شمس الدین حسینی، چنان عرصه را بر جمهوری اسلامی ایران تنگ کرده اند که برای انجام نقل و انتقال های سادۀ بانکی حتا در یک کشور دوست باید سفرها و جلسات متعدد صورت بپذیرد.

با این حال، شمس الدین حسینی مدعی شد که اقتصاد کشور برغم تحریم های جهانی رو به رشد است و در برخی موارد و خصوصاً در سه ماه اول سال جاری صادرات کالا از واردات پیشی گرفته است.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، وزیر اقتصاد و دارایی در جای دیگری از سخنانش گفت که کلید خنثی کردن تحریم ها در دست بانک های کشور است که به گفتۀ شمس الدین حسینی تاکنون به نحوی هوشمندانه تر از تحریم ها عمل کرده اند.

تحریم نفت و بانک مرکزی و نظام بانکی ایران این کشور را سخت از نظر دارایی های ارزی در مضیقه و یا به گفتۀ شمس الدین حسینی در تنگنا قرار داده است.

صادرات نفت ایران هم اکنون به 700 هزار بشکه در روز یعنی معادل صادرات نفت این کشور در دهۀ 1330 خورشیدی سقوط کرده، در حالی که حکومت اسلامی ایران ناگزیر است با صرف هزینه های گزاف تنها به بخشی از دارایی های ارزی خود در خارج دسترسی یابد.

در این حال، بانک جهانی دیروز اعلام کرد که در شش ماه گذشته جمهوری اسلامی ناتوان از پرداخت اقساط یکی از وام هایش به این مؤسسۀ بین المللی بوده است. به گفتۀ ناظران این ناتوانی از جمله نشانه های تنگناهای مالی ایران در نتیجۀ تحریم های بین المللی است. به دلیل این تاخیر شش ماهه در پرداخت قروض خود، بانک جهانی بر اساس مقررات داخلی اش ناچاراً ایران را از نظر مالی در وضعیتی “نامساعد” تعریف کرده است. میزان بدهی ایران به بانک جهانی در ماه گذشته 697 میلیون دلار بوده است.

معمولاً دولت هایی که شدیداً از نظر مالی در تنگنا هستند ناگزیرند به عنوان راه حل نهایی به تقاضا وام از بانک جهانی روی آورند. تقاضای وام از بانک جهانی از سوی حکومت اسلامی و ناتوانی آن در پرداخت این وام حاکی از آن است که حکومت ایران در آینده از امکان تقاضای وام جدید از بانک جهانی نیز محروم خواهد بود. به غیر از جمهوری اسلامی ایران زیمبابوه نیز دیگر کشوری است که از سال 2000 میلادی تاکنون ناتوان از پرداخت قروض خود به بانک جهانی بوده است.

مقاله قبلیاندونزی صدور ویزا برای اتباع ایرانی را محدود می‌کند..!
مقاله بعدیمهرجویی و فرهادی میلیاردی شدند..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.