محمود بهشتی لنگرودی، سخنگوی زندانی کانون صنفی معلمان ایران اعلام کرده است که از روز پنجم آذر ماه در اعتصاب غذا به سر می برد.

وی در نامه‌ای که توسط سایت حقوق معلم و کارگر منتشر شده نوشته است که در اعتراض به دادگاه چند دقیقه‌ای به ریاست قاضی صلواتی و دریافت حکم ۹ سال حبس، اعتصاب غذا می کند.

حکم زندان آقای بهشتی لنگرودی مربوط به پرونده او در سال ۱۳۸۹ است.

شاهد علوی، عضو پیشین شورای مرکزی تشکل‌های صنفی معلمان ایران در گفتگو با بخش فارسی صدای آمریکا می‌گوید که این سومین اعتصاب غذای محمود بهشتی لنگرودی است و سلامت او آسیب بسیاری دیده است.

به گفته او، آقای بهشتی لنگرودی با این که در حال حاضر وضعیت جسمی مناسبی ندارد اما گفته زیر بار حرف زور نمی‌رود و خواستار برگزاری دادگاه منصفانه است.

 به گزارش صدای آمریکا؛ شاهد علوی به سایر معلمان زندانی، رسول بداقی، علی‌اکبر باغانی دبیرکل پیشین کانون و اسماعیل عبدی اشاره می‌کند و در توضیح دلیل صدور احکام طولانی مدت زندان برای آنها می‌گوید: “سیستم تلاش می‌کند تحرکات صنفی جنبش معلمان را که به تازگی فعال شده بود به حاشیه براند و با این سرکوب‌ها می‌خواهد به آنها پیغام بدهد.”

مقاله قبلیابراز تاسف ریدلی اسکات از اینکه «بلید رانر ۲»را کارگردانی نمی‌کند
مقاله بعدینام یک زن ایرانی آمریکایی در میان قربانیان تیراندازی کالیفرنیا
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.