کمیته روابط خارجی مجلس سنای ایالات متحده روز چهار شنبه پیشنهاد حمله نظامی به سوریه را تایید کرد.

ار میان هفده نماینده این مجلس، ده نماینده رای مثبت و هفت نماینده رای منفی به پیشنهاد حمله رییس جمهور آمریکا داده اند.

این طرح استفاده محدود از نیروی نظامی در سوریه را برای ۹۰ روز مجاز می کند، اما اجازه پیاده کردن نیروهای آمریکایی در خاک سوریه را نمی دهد.

علیرغم رای روز چهارشنبه سرنوشت این طرح در صحن سنا معلوم نیست.

براساس بررسی شبکه ای بی سی، تاکنون فقط ۲۱ سناتور گفته اند که احتمالا از این قطعنامه حمایت خواهند کرد.

سیزده نفر از آنها گفته اند که احتمالا با قطعنامه مخالفت خواهند کرد و ۶۶ سناتور هنوز تصمیم نگرفته اند یا رای آنها معلوم نیست.

مقاله قبلیچگونه یک دیکتاتور تولید می‌شود؟ رنجنامه یکی از اساتید دانشگاه علامه طباطبایی
مقاله بعدیآیا اعتبار جامعه جهانی مخدوش شده است؟!
پوریا نژادویسی
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.
Facebook

مقالات مرتبطبیش از نویسنده