بیانیه جمعی از زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج در حمایت از اعتراضات گسترده دانشجویان کوی دانشگاه جهت انتشار در اختیار رسانه ها قرار داده شده است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ متن بیانیه به قرار زیر است:

یک بار دیگر دانشجویان دانشگاه تهران ، ساکنین در کوی دانشگاه به حرکت درامدند تا نشان دهند وارثان قهرمانان ۱۸ تیر ۷۸ زنده اند. جنبش دانشجویان در اعتراض به شرایط بسیار اسفبار صنفی و نیز وضعیت زندان گونه حاکم بر کوی و دانشگاهها آن هم در آستانه ۲۵ بهمن بسیار امیدآفرین و معنادار است.

اعتراضات دایم کارگران علیه شرایط غیرانسانی حاکم بر محیط کار، عدم دریافت مزد و عدم تناسب بین دریافتی و هزینه زندگی همچنان ادامه دارد.

اعتراضات فرهنگیان و معلمان به وضعیت غیرفرهنگی و غیرانسانی حاکم بر مناسبات آموزش و پرورش و عدم برآورده شدن خواسته های صنفی و اجتماعی آنها (گرچه سرکوب می شود )اما همچنان ادامه دارد تا به نتیجه لازم برسد.

 پرستاران، بازنشسته هاو سایر مزدبگیران اگرچه ناراضی و معترض اند اما هنوز هیچ پاسخی برای بهبود شرایط شغلی خود دریافت نکرده اند و تصمیم دارند با تداوم اعتراضات ، به خواسته های به حق خود برسند.

گروهی از زندانیان سیاسی همچون بهنام ابراهیم زاده ، ارژنگ داودی و افشین بایمانی و علی معزی مدتهاست که به انفرادی وزارت اطلاعات  انتقال یافته و مقامات امنیتی ـ قضایی هر روز در حال پرونده سازی علیه زندانیان سیاسی هستند و دولت روحانی نیز همچون دولت های پیشین ، راه سرکوب را می پیماید تا بلکه بر عمر رژیم بیفزاید.

برخی از زندانیان سیاسی ستم دیده برای رساندن فریاد تظلم خواهی خود دست به اعتصاب غذا زده اند که از جمله آنان سیامک مهر و آتنا فرقدانی است.

به دلیل بی مسئولیتی و عدم کاردانی حکومت کنندگان ، شرایط زیست محیطی کشور روز به روز بدتر می شود و پس از خشک شدن دریاچه ارومیه اینک با خشکانیدن دشت خوزستان ، نوبت به اهواز و سایر شهرهای این استان سرسبز ایران است که در باتلاق گرد و غبار فرو بروند و راهی برای تنفس میلیونها خوزستانی وجود نداشته باشد.

فقر ، بیکاری، فسادهای عظیم مالی و اداری حکومتی و ناامنی گسترده اجتماعی ، همه ایران را فراگرفته و با ادامه حاکمیت موجود و پیش گرفتن سیاست سرکوب زنان، جوانان، دگراندیشان و هنرمندان و از دیگر سو ناتوانی مفرط دولت در برابر دلواپسان قدرت و ثروت، هیچ امیدی جز بپاخاستن گروهها و طبقات و اصناف مختلف اجتماعی وجود ندارد. گره خوردن اعتراضات و اعتصابات دانشجویی ، کارگری ، معلمان ، پرستاران، فعالان مدنی ، حقوق بشری و سیاسی با هر عقیده و با هر خواست اساسی، سیاسی و صنفی در روز ۲۵ بهمن تنها راه حل موجود برای ملت ستمدیده ایران است و ما زندانیان سیاسی حاکم به سهم خود از خواسته های آنان پشتیبانی می کنیم.

جمعی از زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج

بهمن ۱۳۹۳

حشمت الله طبرزدی،خالد حردانی، افشین حیرتیان، فرید آزموده، ایرج حاتمی، علیرضا فراهانی ، رضا اکبری منفرد، سعید ماسوری، صالح کهندل، اسداله هادی، مجید اسدی ، پیروز منصوری، ابوالقاسم فولادوند، سعید شیرزاد

مقاله قبلیرئیس دادگستری روانسر ترور شد
مقاله بعدی​ممانعت دادگستری سنندج با درمان یك زندانی مبتلا به سرطان در میناب
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.