زندانیان سیاسی بلوچ طی نامه ای به دبیر کل ملل متحد، رئیس جمهور امریکا، خانم اشتون و مجلس سنا و نمایندگان امریکا خواهان قرار دادن مسئله نقض فحش حقوق بشر در صدر مذاکرات خود شدند.آنها در بخشهایی از نامه خود به جنایت علیه بشریت که بطور سیتماتیک علیه مردم بلوچستان ایران روا داشته می شود اشاره نمودند.

این نامه جهت ارسال به مقامات فوق و انتشار در اختیار رسانه ها  قرار داده شده است.

به گزارش خبرنامه ملی  ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ متن نامه به قرار زیر می باشد:

بسم الله ارحمان الرحیم

با عرض سلام ،

ما زندانیان سیاسی بلوچ زندان مرکزی زاهدان به اطلاع شما می خواهیم برسانیم که از زمان رئیس جمهور شدن حسن روحانی شرایط نقض حقوق بشر رو به وخامت بیشتری گذاشته است.فاصله زمانی اعدام های گروهی در زندان کوتاهتر گشته و بر تعداد زندانیان اعدام شده افزوده شده است.خیلی از دوستان ما به دلیل آزادیخواهی و دمکراسی طلبی اعدام شدند و تعداد دیگری در زندان زاهدان در انتظار اعدام بسر می برند.

تعداد ترور های جوانان بلوچ در سطح استان سیستان و بلوچستان توسط نیروهای حکومتی افزایش یافته است.

دستگیری رهبران مذهبی ما اهل سنت شدت بیشتری به خود گرفته است وهر روز بر تعداد جوانانی بی گناهی که در سطح استان دستگیر می شوند افزوده می شود .آنها به مراکز اطلاعات سپاه پاسداران و اداره اطلاعات استان منتقل می شوند و شکنجه های مختلفی در این چند ساله بر ما رواداشته اند و هنوز هم ادامه دارد که به چند مورد از آن اشاره می کنیم؛

۱ ماه ها و حتی سالها در سلول انفرادی نگه داشتن، ۲ کشیدن ناخن دست و پا، ۳ بستن به تختی به نام معجزه و زدن ضربات مستمر به کف پا تا جایی که گوشتهای کف پا پاره شده ، ۴ـ کلاه آهنی بر سر کردن و به برق وصل کردند، ۵-ـ لخت کردن و تهدید به تجاوز، ۶ـ با دریل برقی پا را سوراخ کردن، ۷ـ توهین و دشنام دادن به زندانیان سیاسی. این موارد بخش کوچکی است از جنایت این نظام سلطه گر است.

تقاضای ما زندانیان سیاسی بلوچ از رئیس جمهور اوباما ،خانم اشتون و کشورهای مذاکره کننده با این رژیم سلطه گر این است قبل از هر مسئله، مسئله حقوق بشر را به عنوان اولین مسئله در مذاکرات خود مطرح کنند و از آنها بخواهید تا دست از جنایت و ظلم و کشتن مردم ایران بردارند.

با تشکر جمعی از زندانیان سیاسی زندان مرکزی زاهدان

مهر ماه ۱۳۹۲

امان الله ریگی ، حبیب الله ریگی،ناصر ریگی ، عبدالواهب ریگی ، مهرالله ریگی ، جیهند ریگی ، خسرو ریگی ، محمد حسین ریگی ،رحیم ریگی ، عبدالغنی گنگوزه ای ، اسحاق کلکلی،… بمپوری، حامت وکالت ،نادر ملازهی، نوید شجاعی ،عبدالخالق… ، میثم چمدانی،بشیر احمد حسین زهی ،کریم بخش بلیدهی.

رونوشت به:

دبیر کل ملل متحد آقای بان کی مون

آقای اوباما رئیس جمهور امریکا

رهبران کشورهای عضو ۵+۱

خانم اشتون رئیس سیاست خارجه اتحادیه اروپا

مجلس سنا و نمایندگان مردم امریکا

مقاله قبلیزندانیان سیاسی در تبعید: مسئله حقوق بشر را در صدر مذاکرات خود قرار دهید
مقاله بعدیجمعی از زندانیان سیاسی زاهدان،ارومیه ،نقده و اردبیل: مسئله نقض حقوق بشر را در سرلوحه کار خود قرار دهید
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.