جوايز سال سينمای اسپانيا كه به ياد «گويا» اهدا می‌شود، تريلر آلبرتو رودريگز با عنوان‌«زمين باتلاقی» را با اهدای چندين جايزه ستود.

در بيست و نهمين مراسم اهداي جوايز گويا كه به بهترين آثار سال سينماي اسپانيا تعلق می‌گيرد، 10 جايزه از جمله بهترين فيلم، بهترين كارگردان، بهترين بازيگر و بهترين فيلمنامه غيراقتباسی به فيلم «زمين باتلاقی» رسيد.

اين فيلم كه در 17 بخش نامزد دريافت جايزه بود تريلر اكشن دانيل مونزون با عنوان «ال نينو» را پشت سر گذاشت كه با وجود 16 نامزدی تنها موفق به بردن 4 جايزه شد.

«زمين باتلاقی» ماجرای دو كارآگاه را روايت می‌كند كه در زمين‌های باتلاقی خارج سويل به دنبال يافتن يک قاتل سريالی هستند. اين فيلم در اسپانيا به فيلمی پرفروش بدل شد و 7.2 ميليون دلار فروش كرد. اين فيلم در سپتامبر گذشته از جشنواره سن سباستين موفق به دريافت جايزه بهترين بازيگر مرد برای بازی خاوير گوتيرس و جايزه فيلمبرداری برای آلكس كاتالان شده بود.

جايزه بهترين بازيگر زن اين رقابت‌ها به باربارا لنی برای ايفای نقشش در فيلم «دختر جادويی» كارلوس ورموت رسيد كه در رقابت با النا آيانا برای فيلم «همه اينجا مرده‌اند»، ماكارنا گومز در فيلم «آشيانه زن غرغرو» و ماريا لئون در فيلم «مارسلا» اين جايزه را از آن خود كرد.

كارا اليجاده به عنوان بازيگر مرد مكمل و كارمن ماچي به عنوان بازيگر زن مكمل در اين مراسم جايزه بردند. جايزه بهترين فيلم اروپايی نيز به «آيدا» ساخته پاول پاوليكوفسكی رسيد. جايزه فيلم بلند انيميشن نيز به فيلم طنز جاسوسی سه بعدی ساخته خاوير فسر با نام «مارتادلو و فيلمون: ماموريت غيرقابل قبول» اهدا شد. اين فيلم جايزه فيلمنامه اقتباسی را نيز دريافت كرد. اين فيلم كه با بودجه 17 ميليون دلاری ساخته شده يكی از پرهزينه‌ترين فيلم‌های داخلی در سال‌های اخير است.

همانطور كه پيش يبنی می‌شد جايزه فيلم ايبرو-آمريكايی نيز به فيلم آرژانتينی «قصه‌های وحشی» ساخته داميان زافرون رسيد كه با همكاری پدرو آلمادوار ساخته شده و نامزد اسكار خارجی هم بوده است. در اين مراسم آنتونيو باندراس جايزه افتخاری «گويا» را از دست پدرو آلمادوار فيلمسازی كه او را در دهه 1980 در مادريد كشف و به عنوان بازيگر وارد دنيای سينما كرد، گرفت.

به گزارش مهر به نقل از ورايتی، سينمای اسپانيا سال 2014 با فروش 139.8 ميليون دلار در بخش سينمای داخلی ركوردی 25.5 درصدی در بازار به جای گذاشته كه بهترين دستاورد آن از سال 1977 تاكنون بوده است.

مقاله قبلی«مرد پرنده‌ای» به اسكار نزديک‌تر شد
مقاله بعدیاکبر ترکان، مشاور رئیس جمهوری: از بابک زنجانی پول نگرفته‌ایم
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.