عضو شورای ملی زعفران نسبت به توسعه کشت گلخانه‌ای زعفران در چین هشدار داد و گفت: توسعه کشت‌های گلخانه‌ای در کشوری مانند چین و تولید زعفران‌های تقلبی که عمدتا در امارات و هند تولید می‌شود خطر جدی برای این محصول استراتژیک و دارای مزیت ایرانی است.

علی حسینی اظهار کرد: ایران 95 درصد زعفران را در جهان تولید می‌کند و هیچ کشوری نمی‌تواند خطری برای ایران در بازار زعفران به شمار آید اما توسعه کشت‌های گلخانه‌ای در کشوری مانند چین و تولید زعفران‌های تقلبی که عمدتا در امارات و هند تولید می‌شود خطر جدی برای این محصول استراتژیک و دارای مزیت ایرانی است.

وی افزود: در کشت گلخانه‌ای زعفران، عملکرد این محصول بالا می‌رود اما به همان میزان کیفیت و قیمت تمام شده زعفران کاهش می‌یابد که به همین دلیل توسعه این نوع کشت برای بازار زعفران ایرانی می‌تواند خطر‌آفرین باشد. همچنین زعفران‌های تقلبی که غالبا گیاهان رنگ شده هستند در امارات از سوی متخصصان هندی تولید شده که به نصف قیمت زعفران عرضه می‌شوند اما این نوع زعفران برای سلامت انسان خطرآفرین است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از 24؛ عضو شورای ملی زعفران درباره شرایط اقلیمی تولید زعفران در کشور اظهار کرد: گرچه در پنج ماهه امسال گرمای شدید باعث بروز مشکلاتی برای زعفران شده اما به دلیل استمرار نیافتن این شرایط نمی‌توان گفت که گرمای شدید به تولید زعفران ضربه می‌زند.

حسینی ادامه داد: از سوی دیگر امسال بارش‌های غیر موسمی در مناطق زعفران‌خیز صورت گرفت که البته اگر این بارش‌ها در این برهه زمانی استمرار یابد می‌تواند قدرت جوانه‌زنی و گل‌دهی را افزایش دهد.

زعفران کوهستانی بهتر از زعفران‌های مناطق بیابانی

وی با بیان این‌که از اواسط مهر ماه گل‌دهی زعفران درمناطق کوهستانی مانند قائنات آغاز می‌شود، گفت: برداشت زعفران تا اواسط آبان ماه در مناطق بیابانی مانند گناباد ادامه دارد.

این عضو شورای ملی زعفران تصریح کرد: از آنجاکه ارتفاع از سطح دریا و طول شب‌های سرد در کیفیت زعفران تاثیرگذار است زعفران‌هایی که در مناطق کوهستانی تولید می‌شوند با کیفیت‌تر از زعفران‌هایی است که در مناطق بیابانی کشت می‌شوند.

حسینی پیش‌بینی کرد: امسال با افزایش حدود 20 درصدی، 280 تن زعفران در کشور تولید شود.

مقاله قبلیفلسطينيان چگونه سربازشان را به وزير تبديل كنند!
مقاله بعدیمصر: در راه جنگ داخلی؟
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.