مارتین اسکورسیزی برای سومین بار راهی جشنواره فیلم مراکش می شود تا این‌بار ریاست هیات داوران را برعهده داشته باشد.

 مارتین اسکورسیزی کارگردان آمریکایی که تاکنون دو فیلمش را در مراکش ساخته است، برای سومین بار راهی این کشور می شود.

مارتین اسکورسیزی به عنوان رییس گروه داوران جشنواره فیلم مراکش که اواخر امسال برگزار می شود، انتخاب شده است. او تقریبا در همین ایام باید منتظر اکران جدیدترین فیلمش یعنی “گرگ وال استریت” در 14 نوامبر باشد.

اسکورسیزی با ابراز خوشحالی از وظیفه ای که برایش تعیین شده با صدور اعلامیه‌ای گفت: من تاکنون دو فیلم در مراکش ساخته ام و در طی ساختن این فیلم ها با روح مردم مراکش آشنا شدم و زیبایی این کشور را شناختم. مشتاقانه درصدد کشف فیلم هایی از سراسر جهان در این جشنواره بی نظیر هستم.

به گزارش سینما خبر به نقل از هالیوود ریپورتر،اسکورسیزی فیلم “آخرین مصایب مسیح” را در سال 1988 و فیلم “کوندون” را در سال 1995 در این کشور ساخت.

وی در سال 2007 نیز با نمایش فیلم “هوانورد” لئوناردو دی کاپریو راهی این جشنواره شد. در سال 2005 این جشنواره از اسکورسیزی به عنوان استاد سینما تجلیل کرد.

جشنواره فیلم مراکش از 29 نوامبر تا 7 دسامبر(8 تا 16 آذر) برگزار می شود.

مقاله قبلی”طرح پنتاگون برای حمله موشکی سه روزه به سوریه”
مقاله بعدیجوئل ادگرتون در نقش اول “شانتارام” بازی می‌کند
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.