با نمایش فیلم R.I.P.D با بازی جف بریجز این فیلم به عنوان یکی از بدترین‌های سال 2013 شناخته شد و حالا بریجز هم مانند جانی دپ برای فیلم ناموفق “تکاور تنها” مورد نقد قرار گرفته است.

به گزارش  مهر به نقل از رپ، فیلم R.I.P.D به کارگردانی رابرت شونتکه و با اقتباس از یک کتاب مصور نوشته پیتر ام.لنکوف ساخته شده است.

رایان رینولدز و جف بریجز بازیگران اصلی فیلم هستند که داستان حول محور آنها می‌چرخد.

بریجز در این فیلم در نقش روی پالسیفر بازی کرده است. رایان ریونولدز در نقش پلیسی به نام نیک واکر بازی کرده است که به تازگی کشته شده اما به زندگی باز می گردد تا افرادی را که موجب مرگش شده‌اند، تنبیه کند. در این مسیر او یک همراه پیدا می کند که شخصیت جف بریجز است. این دو کشف می کنند که ماجراهای زیادی در پشت کشته شدن این پلیس وجود داشته و دست های زیادی در کارهای غیرقانونی به قتل او منجر شده است.

فیلمبرداری این فیلم اوایل سال 2012 تمام شده بود و فیلم از روز جمعه در سینماهای آمریکا به نمایش درآمده است. این فیلم با نقدهای خیلی منفی روبه رو شده و تماشاگران و منتقدان آن را به باد انتقاد گرفتند.

این فیلم کمدی جنایی که فیلمنامه اش را فیل هی و مت مانفردی نوشته‌اند، در تابستان امسال به “تکاور تنها”ی جانی دپ پیوسته و با بدترین نقدهای سال روبه‌رو شده است.

این فیلم که با بودجه زیاد و جلوه‌های ویژه خیلی سنگین ساخته شده در سایت نقد فیلم “گوجه های سرخ” تنها 10 درصد امتیاز را به دست آورده و پایین تر از “تکاور تنها” جای گرفته است.

منتقد سایت سینمایی “رپ” این فیلم را زیر متوسط خواند و منتقد نیویورک‌پست نوشت دستاورد اصلی این فیلم ارایه راه های جدید برای مزخرف بودن است و فیلم را بدترین اثر سینمایی سال 2013 نامید.

منتقد مک کلچی تریبیون هم نوشت جف بریجز با وجود دریافت یک چک با مبلغ بالا برای دستمزد در بدترین اقتباسی که می شد از یک کتاب مصور انجام شود، بازی کرده و با خودش رایان رینولدز را هم پایین کشیده است.

منتقد هالیوود ریپوتر هم فیلم را فاقد طنز و زندگی خواند.

کارگردان آلمانی این فیلم ساختن فیلم هایی چون “قرمز” با بازی بروس ویلیس و “تتو” را در کارنامه دارد و به نظر می رسد بی ارزش ترین کار عمرش را در میان هشت فیلمی که تاکنون ساخته انجام داده باشد.

بریجز 64 ساله فیلم “هفتمین پسر” را در کنار جولیان مور در مرحله پس از تولید دارد که قرار است در آغاز سال آینده راهی پرده های سینماها شود. او صداپیشگی برای انیمیشن “شازده کوچولو” را در دست اجرا دارد.

مقاله قبلیجستجو برای یافتن کوهنوردان مفقود شده متوقف شد..!
مقاله بعدیرامین جوادی و ۱۳ سالی که در هالیوود است..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.
Facebook Twitter

مقالات مرتبطبیش از نویسنده