رابرت ردفورد به پروژه مستند سه بعدی ویم وندرس با عنوان “کلیساهای فرهنگ” پیوسته و قرارست یک قسمت 26 دقیقه‌ای از این سریال 6 قسمتی را کارگردانی کند.

 ردفورد که آخرین کارش به عنوان یک کارگردان فیلم “همراهانی که دارید” در سال 2012 بود، قسمت دوم این سریال را کارگردانی می‌کند. این قسمت نگاهی است به انجمن سالک در کالیفورنیا که توسط لوی کان معمار ساخته شده است.

کمپانی “ساندنس پروداکشنز” متعلق به ردفورد و “رادیکال.مدیا” در نیویورک با همکاری کمپانی برلینی وندرس یعنی “نو رود موویز” این مجموعه را تهیه می‌کنند.

به گزارش  مهر به نقل از هالیوود ریپوررتر، کارگردانان دیگری که در این سریال حضور دارند شامل برنده اسکار جیمز مارش سازنده “مردی روی سیم”، مایکل مدسن فیلمساز دانمارکی سازنده “به سمت ابدیت”، کریم آینوز برزیلی سازنده “عشق فروشی” و کارگردان اتریشی مایکل گلاووگر سازنده “مرگ یک کارگر” هستند.

موضوع مستند “کلیساهای فرهنگ” داشتن نگاهی معقول به ساختمان‌های تمثالی به عنوان پنجره‌ای به درون فرهنگ اجتماع، است. وندرس تا به حال فیلمبرداری قسمت خودش را در این مجموعه که بررسی ساختمان فیلارمونیک برلین است، به اتمام رسانده است. ساختمان‌های مشهور دیگری که در این مستند بررسی می‌شوند شامل زندان هالدن در نروژ (مدسن)، کتابخانه ملی در سن پترزبورگ روسیه (گلووگر) و ایستگاه قطار سن پنکراس در لندن (مارش) هستند.

“کلیساهای فرهنگ” در هر دو فرمت سه بعدی و دو بعدی فیلمبرداری می‌شود و قرار است در سال 2014 پخش شود.

مقاله قبلیدلائلی که موجب افسردگی و ناامیدی آدمها می شوند!
مقاله بعدی۱۹ روز تا انتخابات؛ رد صلاحیت هشت هزار در شوراها
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.