در حالیکه همگان برای دیدن فیلم “حمله” آخرین ساخته ران هاوارد آماده می شوند، این کارگردان آمریکایی و برنده جایزه اسکار فیلمبرداری فیلم جدید خود را با نام “در اعماق دریا” آغاز کرده است.

 “در اعماق دریا” فیلم جدید ران هاوارد 59 ساله است که به تازگی فیلمبرداری آن در انگلستان آغاز شده است. این فیلم اقتباسی است از رمان مشهور قرن نوزدهمی “موبی دیک” نوشته هرمان ملویل.

موبی دیک، داستان کشتی شکاری است به نام “اسکس” که در دریای پاسیفیک هدف حمله یک نهنگ عصبانی قرار می‌گیرد. بازماندگان این حمله 90 روز را در سه قایق نجات می‌گذرانند و با گرسنگی، تشنگی و آدمخواری دست و پنجه نرم می کنند.

در این فیلم تام هلند در نقش ملوانی جوان به نام تام نیکرسون ظاهر می‌شود و برندن گلیسون (بازیگر فیلم هری پاتر) هم نقش همان ملوان را در سی سال بعد بازی می‌کند. نقش کاپیتان کشتی دوم (آرچیمدس) را یوردی موللا بازیگر اسپانیایی بازی می کند.

به گزارش سینما خبر به نقل از کولیدر، در این فیلم کریس همسورت، بنجامین واکر و سیلیان موفی نیز حضور دارند.

مقاله قبلیهشتم مهرماه روز بزرگداشت مولاناست، ولی دریغ
مقاله بعدییک موفقیت دیگر برای رابین ویلیامز
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.