دهمین روز تظاهرات سراسری در ایران با اعتراض دانشجویان دانشگاه تربیت مدرس تهران آغاز شد و معترضان با شعار «استاد، دانشجو، اتحاد اتحاد» و «دانشجوی زندانی آزاد باید گردد» در محوطه این دانشگاه تجمع کردند.

تعدادی از دانشجویان دانشگاه‌های پایتخت از جمله دانشگاه علامه طباطبایی، خوارزمی، پلی‌تکنیک، شریف، تهران، بهشتی، هنر، سوره، الزهرا، علم و فرهنگ و دانشگاه علوم پزشکی ایران با انتشار بیانیه‌های جداگانه‌ای اعلام کردند که در اعتراض به سیاست‌های جمهوری اسلامی، از روز دوشنبه 4 مهر اعتصاب کرده و در کلاس‌های درس حضوری و غیرحضوری شرکت نخواهند کرد.

جمعی از استادان گروه موسیقی دانشگاه تهران نیز در بیانیه‌ای از تعطیلی کلاس‌های درس خبر داده و اعلام کرده‌اند، تشکیل هرگونه کلاسی در چنین شرایطی «بی‌مسئولیتی اجتماعی ما تلقی خواهد شد.»

شورای صنفی دانشگاه صنعتی شریف در تهران طی نامه‌ای به ریاست این دانشگاه، عملکرد مسئولان دانشگاه در قبال اعتراضات اخیر را ناکافی و نادرست دانست و نوشت این شورا از تمامی دانشجویان این دانشگاه خواسته است تا آزادی همکلاسی‌های بازداشت شده خود از حضور در کلاس‌های درس خودداری کنند.

در همین راستا، علی شریفی زارچی یکی از اساتید دانشگاه شریف نیز اعلام کرد، تا زمانی که دانشجویان دستگیرشده این دانشگاه آزاد نشوند، هیچ کلاسی را برگزار نخواهد کرد.

العربیه نوشت؛ دانشجویان سایر شهرهای بزرگ ایران نیز اعلام کرده‌اند که در اعتراض به «سرکوب ناجوانمردانه اعتراضات مسالمت‌ آمیز برگزار شده داخل دانشگاه‌ها»، «دستگیری جمعی و بدون تفهیم اتهام دانشجویان» و «جایگزینی ناگهانی و توهین‌ آمیز آموزش مجازی به جای آموزش حضوری در شرایطی که شبکه اینترنت با اختلال گسترده روبه‌رو است» از شرکت در کلاس‌های درس حضوری و غیرحضوری خودداری خواهند کرد.

دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا همدان، دانشگاه چمران اهواز، دانشگاه نوشیروانی بابل و دانشگاه سهند تبریز در این زمینه بیانیه‌های جداگانه‌ای منتشر کرده و سایر دانشجوها و اساتید دانشگاه‌ها را به «قبول مسئولیت» و خودداری از شرکت در کلاس‌ها دعوت کرده‌اند.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی معلمان پیشتر از معلمان و دانش‌آموزان خواسته بود تا در اعتراض به سیاست‌های جمهوری اسلامی، از رفتن به کلاس در روزهای چهارم و ششم مهر خودداری کنند.

مقاله قبلیمحکومیت خشونت شدید پلیس امنیتی جمهوری اسلامی علیه تظاهرکنندگان
مقاله بعدیاعتراض به فوت مهسا امینی و خداحافظی یک ملی پوش دیگر از تیم ملی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.