جشنواره فیلم «ترایبکا» که با همکاری رابرت دونیرو و دو فرد دیگری شکل گرفت 50 درصد از سهامش را به کمپانی «مدیسون اسکویر گاردن» می فروشد.

جشنواره فیلم «ترایبکا» که سال 2002 با همکاری رابرت دنیرو، جین رزنتال و کریگ هتکاف شکل گرفت تاکنون میزبان بیش از چهار میلیون و 500 هزار نفر بوده است.

جین رزنتال درباره فروش سهام این جشنواره گفت: ما موفق شدیم تا برندی برای حمایت از هنرمندان، فیلمسازان و قصه‌سرایان ایجاد کنیم و اکنون از این که بخشی از خانواده برند بزرگ سرگرمی یعنی MSG»» باشیم، هیجانزده هستیم.

قرار است نیمی از سهام این مجموعه به قیمت 45 میلیون دلار به «MSG» فروخته شود. با همکاری مشترکی که از این راه حاصل می شود، جشنواره «ترایبکا» که به زودی (در ماه آوریل) شروع به کار می کند، از روز افتتاحیه با این کمپانی بزرگ همراه خواهد شد.

با این همکاری «ترایبکا» از امکانات تئاتری، رادیویی و شبکه ورزشی این کمپانی بهره می‌گیرد و این کمپانی نیز در برنامه‌های این جشنواره سینمایی سهیم می شود.

سیزدهمین دوره جشنواره «ترایبکا» از 16 تا 27 آوریل (27 فروردین تا 7 اردیبهشت) برگزار می شود و مثل هر سال نیویورک شهر برگزاری آن است. هنوز برنامه کامل این دوره از جشنواره «ترایبکا» اعلام نشده است.

این جشنواره در واکنش به حادثه 11 سپتامبر راه‌اندازی شده و در محله‌ای به همین نام که نزدیک محل سابق برج‌های دوقلو در نیویورک است، برگزار می شود.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، سال پیش فیلم «موشک» از سینمای استرالیا جایزه اصلی این جشنواره را با خود به خانه برد.

 

مقاله قبلییورش وحشیانه و ضرب و شتم زندانیان سیاسی در روز سال تحویل
مقاله بعدیپل واکر بازیگر مرده فیلم «سریع و خشمگین» زنده می‌شود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.