همه چيز با بازي در فيلم «كاپيتان فيليپس» در كنار بازيگر بزرگي همچون «تام هنكس» براي «برخد عبدي» آغاز شد.

او در اين فيلم اقتباسي نقش «ميوز» يك دزد دريايي سومالي را ايفا كرده است و براي اين نقش نامزد اسكار بهترين بازيگر نقش مكمل مرد شد.

فيلم «كاپيتان فيليپس» با بودجه 55 ميليون دلاري ساخته شد و نزديك به 218 ميليون دلار فروش كرد. اين در حالي بود كه دستمزد «برخد عبدي» براي بازي در اين فيلم فقط 65 هزار دلار بود. هر چند اين مبلغ كمي براي نقش مكمل يك فيلم است ولي براي «عبدي» به عنوان اولين نقش مطرح سينمايي ، دستمزد نسبتا خوبي است.

اين مبلغي بود كه يكي از همراهان «عبدي» در مراسم اسكار مقدار آن را فاش كرده است.

عبدي در حال حاضر پروژه سينمايي جديدي ندارد ولي به پايگاه خبري نيويورك تايمز گفته كه مشغول مطالعه چند فيلمنامه جديد است كه يمي از آنها در نقش يك دونده ماراتن است.

به گزارش سینما خبر؛ پيش از اين انجمن بازيگران آمريكا طبق برنامه هر ساله كمترين دستمزد بازيگري سال را كه متعلق به «جونا هيل» براي بازي در فيلم «گرگ وال استريت» بود اعلام كرد.

 

مقاله قبلینقشه راه كنفدراسيون ها؛ پاسخ هاي جديد به مشكلات جديد در دنياي امروز
مقاله بعدیسه ماه انفرادی، تبعید غیرقانونی و اعمال فشار بر دراویش زندانی؛ دادسرای انتظامی قضات به نفع قاضی صلواتی حکم داد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.