رضا داوود نژاد بازیگر سینما و تلویزیون ایران در ۴۴ سالگی در شب ۱۳ فروردین ماه درگذشت.

خانواده رضا داودنژاد بازیگر سینما و تلویزیون تایید کرد او که از چندماه قبل در پی عفونت خونی در بیمارستان بستری بود، سیزدهم فروردین‌ماه از دنیا رفت.

علیرضا داوود نژاد کارگردان سینما و تلویزیون و پدر رضا داوود نژاد پیش از این از بستری شدن این بازیگر سینمای ایران در شیراز خبر داده بود و گفته بود دلیل بستری شدن او در بیمارستان عفونت خون بوده و باید در بیمارستان بستری و تحت درمان باشد.

خبرگزاری های هنری نوشتند؛ رضا داوودنژاد در ۲۹ اردیبهشت ۱۳۵۹ در تهران زاده شد. پدرش علیرضا داوودنژاد کارگردان است. او یک خواهر به‌نام زهرا دارد که بازیگر است و یک برادر.

داوودنژاد در ۱۳۸۷ با غزل بدیعی (خواهر بازیگر عسل بدیعی) نامزد شد و در مهر ۱۳۸۹ با او ازدواج کرد.

رضا داوودنژاد فرزند علیرضا داوودنژاد کارگردان، بازیگر فیلم های مختلفی از جمله «مصایب شیرین»، «کلاس هنرپیشگی» و سریال هایی چون «پشت کنکوری ها» است.

مقاله قبلیادامه حملات اسرائیل به مواضع حزب الله لبنان و جمهوری اسلامی در سوریه
مقاله بعدیحمله موشکی اسرائیل به مقر سپاه پاسداران جمهوری اسلامی با پوشش کنسولگری در دمشق
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.