دیو لگنو بازیگر انگلیسی که در فیلم «هری پاتر» بازی کرده بود، در طبیعت کالیفرنیا مرده پیدا شد.

دیو لگنو بازیگر 50 ساله که در نقش «فنریر گری بک» در فیلم اول و دوم مجموعه «هری پاتر» بازی کرده بود و بازیگر فیلم های دیگری مثل «نیش» و «بتمن آغاز می کند» نیز بود، در منطقه صخره نوردی کالیفرنیا جان باخت.

جسد لگنو توسط 2 صخره نورد در بخش بکری از طبیعت کالیفرنیا کشف و توسط هلیکوپتر به شهر منتقل شد. منطقه ای که جسد این بازیگر در آنجا کشف شد به عنوان دت ولی (دره مرگ) خوانده می شود. در حالی که گفته شده مرگ او با گرمای هوا مرتبط بود، اما دلیل اصلی مرگ تنها پس از بررسی دقیق اعلام خواهد شد.

لگنو بوکس باز نیز بود و اندکی پیش از درگذشتش در فیلمی با موضوع بوکس با عنوان «شمشیر کین‌خواهی» بازی کرده بود. او در جنوب بریتانیا با دخترش جوان‌اش، زندگی می کرد.

تام فلتون بازیگری که در نقش دراکو مالفوی در مجموعه «هری پاتر» بازی کرده بود، با ادای احترام به لگنو در ایستاگرامش نوشت: او استعداد بزرگی بود و قلبی از طلا داست و همیشه برای همه وقت داشت. وی افزوده است: او بسیار باشخصیت بود و شخصیت واقعی اش با آنچه در فیلم دیدیم، خیلی فرق داشت.

لگنو در مجموعه های تلویزیونی نیز بازی کرده بود و «سفید برفی» و «شکارچیان» از دیگر فیلم‌هایی بودند که او در آنها نقش آفرینی کرده بود.

مقاله قبلیمحکومیت یک درویش روحانی به خلع لباس روحانیت
مقاله بعدیحضور رابرت ردفورد در رسوایی رادرگیت
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.