وزیر امورخارجه فرانسه در واکنش به پیروزی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ایران گفت که کشورش آماده است تا با رییس جمهور جدید ایران در زمینه پرونده هسته ای این کشور و همچنین بحران سوریه همکاری کند. همزمان وزارت امورخارجه بریتانیا و ایتالیا نیز به پیروزی روحانی واکنش نشان دادند.

به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان از خبرگزاری فرانسه؛ آقای فابیوس عصر امروز شنبه با انتشار بیانیه‌ای نوشت که «انتظارات جامعه بین المللی درباره ایران به ویژه در زمینه پرونده هسته ای و تعهد این کشور در زمینه بحران سوریه بسیار زیاد است. ما حاضریم با رییس جمهور جدید در این باره همکاری کنیم.»

وزیر امورخارجه فرانسه تأکید کرد کشورش به «تمایل تزتزل‌ناپذیر مردم ایران به دموکراسی» احترام می‌گذارد.

همچنین وزارت امورخارجه بریتانیا نیز امروز شنبه از رییس جمهور جدید ایران خواست تا کشورش را در مسیر تازه ای قرار دهد.

وزارت امورخارجه بریتانیا با انتشار بیانیه ای نوشت: ما از ایران می خواهیم با قرار گرفتن در یک مسیر جدید به سوی آینده ، به نگرانی های جامعه بین المللی در زمینه برنامه هسته ای ایران پاسخ دهد، و رابطه‌ای سازنده با جامعه بین المللی در مسیر بهبود اوضاع اجتماعی و سیاسی و حقوق بشر در پیش گیرد.

اما بونیو، وزیر امورخارجه ایتالیا نیز با انتشار بیانیه ای اظهار امیدواری کرد که با رییس جمهور جدید ایران، این کشور بتواند رابطه خود را با غرب بهبود بخشد.

وی شیوه برگزاری انتخابات ایران را «درست» توصیف کرد و مراتب خرسندی خود را نیز از این امر ابراز داشت.

حسن روحانی که امروز توانست در همان مرحله اول انتخابات با کسب اکثریت آرا پیروز شود، در اولین اظهاراتش پس از پیروزی گفت: «ملت ایران من به عهدی که با شما مردم بسته‌ام وفادار خواهم بود و با اتکا به دعای خیر و استمرار حضور و حمایت شما تا پایان این راه پرافتخار از پای نخواهم نشست.»

حسن روحانی پیشتر مذاکره کننده هسته ای ایران با سه کشور اروپایی آلمان فرانسه و بریتانیا بود.

مقاله قبلیمحسن رضایی پیروزی حسن روحانی را تبریک گفت
مقاله بعدیآمریکا: رای مردم ایران را محترم می شماریم و آماده مذاکره مستقیم با ایران هستیم
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.