سر کریستوفر لی بازیگر بریتانیایی سری فیلم‌های «دراکولا» در 91 سالگی برای اولین بار یک آلبوم موسیقی هوی متال به بازار می‌دهد.

 لی طی حدود شش دهه حضور در دنیای سینما نقش‌های مختلفی بازی کرده، از دراکولا گرفته تا هیولای فرانکنشتین و سارومان جادوگر، اما تاکنون سراغ موسیقی هوی متال نرفته بود.

بازیگر بریتانیایی که در مجموعه‌های سینمایی «ارباب حلقه‌ها»، «هابیت» و «جنگ‌های ستاره‌ای» مقابل دوربین رفته، آلبوم «شارلمانی: طالع مرگ» ‌(Charlemagne: The Omens of Death) را آماده کرده که چهارمین آلبوم موسیقی اوست و از 27 مه (6 خرداد) در سالروز 91 سالگی او توزیع می‌شود.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از خبرآنلاین،این آلبوم که شامل ترانه‌هایی چون «قتل عام ساکسون‌ها»، «حامی شیطان» و «نهایت ایثار» است، احتمالا مورد استقبال طرفداران فیلم‌های فانتزی لی قرار می‌گیرد. تصویر خود او در حالی که شمشیر در دست دارد و در میان آتش احاطه شده، روی جلد آلبوم نقش بسته است.

در آلبوم قبلی لی با عنوان «شارلمانی: شمشیر و صلیب» از موسیقی سمفونیک متال استفاده شد، اما برای اولین بار است آلبومی از او منحصرا از موسیقی هوی متال تشکیل شده است.

لی گفت: «من در این آلبوم فریاد نمی‌کشم یا کاری شبیه آن انجام نمی‌دهم، اما موسیقی قطعا هوی متال است.»

لی گفت در دوران کاری خود در تولید چند ترانه هوی متال مانند «مرد حصیری» از گروه آیرون میدن و «مردی با تپانچه طلایی» از آلیس کوپر نقش‌ کوچکی داشته است.

آهنگ‌های آلبوم «شارلمانی: طالع مرگ» را ریچی فاکنر گیتاریست اصلی گروه هوی متال جوداس پریست تنظیم کرده است.

کریستوفر لی در کنار هیو لوری و استیو مارتین از جمله بازیگران صاحبنام است که در کنار فعالیت‌های سینمایی و تلویزیونی آلبوم موسیقی هم به بازار داده‌اند.

christopherleedevilhorns-726x248

چهره‌هایی چون زوئی دشانل، جنیفر لوپز و ویل اسمیت خود را هم به عنوان بازیگر و هم به عنوان موزیسین مطرح کرده‌اند، اما هیچ یک تاکنون آلبوم هوی متال به بازار نداده‌اند.

لی که در لندن به دنیا آمده و بیش از 250 فیلم در کارنامه دارد، در دهه‌های 1950 و 1960 با بازی در فیلم‌های ترسناک تولید استودیو همر به شهرت زیادی رسید.

کارنامه شلوغ لی باعث شده او در کتاب رکوردهای جهانی گینس چند رکورد داشته باشد، از جمله بیشترین نقش‌‌آفرینی‌های مرتبط توسط یک بازیگر مرد در قید حیات، بیشترین تعداد فیلم دارای صحنه‌های شمشیربازی با حضور یک بازیگر مرد و البته بلندقدترین بازیگر مرد نقش‌های اصلی (قد لی حدود 196 سانت است).

مقاله قبلیناسا در فلوریدا سکوی پرتاب اجاره می‌دهد
مقاله بعدینمایش فیلم‌های جدید پولانسکی و جارموش در آخرین روز..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.