بازیکنان تیم فوتسال بانوان پس از صعود به فینال برای نخستین بار در طول تاریخ گفتند که می‌خواهند قهرمان شوند و طلایی باشند.

به گزارش ایسنا، تیم ملی فوتسال بانوان با درخشش در چهارمین دوره بازی‌های داخل سالن و هنرهای رزمی آسیا با پنج برد پیاپی فینالیست شدند و باید جمعه از ساعت 19 به وقت محلی برای مدال طلا با ژاپن بجنگندند.

برخی از بازیکنان تیم ملی فوتسال اظهاراتی درباره فینال داشتند که در ادامه می‌خوانید:

* فرشته کریمی

مسابقات آسیایی بالاترین سطح فوتسال بانوان است. ما هنوز چیزی به عنوان جام جهانی نداریم و هر مقامی که می‌خواهیم باید در اینجا کسب کنیم. خدا را شکر می‌کنم که به خط آخر رسیدیم و فینالیست شدیم. امیدوارم که مدالی که می‌گیریم طلایی باشد. من نقره‌ای شدن را دوست ندارم و می‌خواهم قهرمان باشم.

* پریا نوروزی

نتیجه‌ 20 ماه تلاشمان را می‌گیریم. ان‌شاءالله قهرمان می‌شویم. من اصلا انتظار نداشتم سطح تیم‌ها اینقدر بالا باشد. مسئولان ورزش ایران از نزدیک بازی ما را دیدند. ان‌شاءالله وقتی که به ایران بر می گردیم نگاهشان نسبت به فوتسال بانوان عوض شود.

* نسیمه غلامی

این دوره از بازی‌ها واقعا سطح خوبی داشت. وقتی قرعه کشی مسابقات را دیدیم، فکر می‌کردیم که ویتنام و هنگ کنگ حریفان جدی برای ما نباشند و فقط روی تایلند حساب باز کرده بودیم. اما اینجا بازی به بازی با هم هنماهنگ تر شدیم. قبلا فکر می‌کردیم به مالزی می‌توانیم 10 گل بزنیم، اما در اینجا آنها را پنج بر یک بردیم. خوشبختانه به عنوان تیم اول گروه صعود کردیم. اولین بار است که به فینال رسیدیم. امیدوارم که طلا بگیریم و نشان دهیم که ورزش بانوان پیشرفت کرده است.

* فرزانه توسلی

از فینالیست شدن بسیار خوشحالم. ما تا قهرمانی یک پله راه داریم. همه به طلا فکر می‌کنیم و برای این مهم تلاش می‌کنیم. از تک تک بازیکنان، کادر فنی و فدراسیون تشکر می‌کنم. امیدوارم که این پیروزی‌ها ادامه داشته باشد و ما شایستگی آن را داریم و ان‌شاءالله با طلا بر می‌گردیم.

* فاطمه اعتدادی

یکی از دلایل اصلی ما در صعود به فینال همدلی و یکدستی تیم بود. برای ما مهم نبود که چه کسی گل می‌زند، فقط می‌خواستیم برنده باشیم و افتخارآفرینی کنیم. از مسئولان تشکر می‌کنم که از ما حمایت کردند. امیدوارم که اولین مدال طلای تیمی بانوان به نام فوتسال ثبت شود و در تاریخ ماندگار شویم.

* نسترن مقیمی

اولین سال حضورم در تیم ملی مصادف شد با بازی‌های آسیایی . خوشحالم که این مصادف شد با بازی‌های آسیایی. خوشحالم که در اولین حضورم فینالیست شدیم. خوشحال تر می شوم که اگر قهرمان شویم و بعد از 50 سال اولین مدال طلا را در بخش تیمی ورزش بانوان کسب کنیم.

مقاله قبلیصعود ایران به یک چهارم نهایی با شکست مصر..
مقاله بعدیمشعل المپیک 2012 از سوی نخستین ایرانی حمل کننده مشعل به برج میلاد می‌آید..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.