نتفلیکس حقوق جهانی «خزنده» را خریداری کرد تا با بازی جاستین تیمبرلیک در برابر بنسیو دل تورو آن را بسازد.

پیشتر بازی بنسیو دل تورو بازیگر برنده اسکار که در فیلم‌هایی چون «سیکاریو» و «ترافیک» بازی کرده اعلام شده بود و اکنون حضور جاستین تیمبرلیک که بازیگر «شبکه‌های اجتماعی» دیوید فینچر بود و نامزدی اسکار را در کارنامه دارد، در این فیلم تایید شده است.

ددلاین گزارش داد، فیلم درباره قتل وحشیانه یک کارمند آژانس املاک است که کارآگاهی سخت‌گیر با بازی بنسیو دل تورو را وارد ماجرا می‌کند تا حقیقت این امر را دریابد و آشکار کند حقیقت آن طور که به نظر می‌رسد نیست. وی با این تلاش سعی دارد تا توهمات زندگی خودش را هم از بین ببرد.

گرانت سینگر کارگردان موزیک ویدیوهای متعدد برای اولین بار با این فیلم یک فیلم بلند داستانی را کارگردانی می‌کند. وی نویسنده فیلمنامه این فیلم با همکاری بنجامین برِوِر است. دل تورو و مالی اسمیت از تهیه‌کنندگان اجرایی فیلم هستند.

رسانه‌های هنری داخلی نوشتند؛ تیمبرلیک به تازگی بازی در نقش اصلی فیلم «پالمر» به کارگردانی فیشر استیونس را برای اپل انجام داده است. وی صداپیشه انیمیشن «ترول‌ها» هم بوده و در فیلم‌هایی چون «درون لوین دیویس» برادران کوئن، فیلم اکشن «سر وقت» اندرو نیکول، «دوستی با مزایا» ویل گلوک در برابر میلا کونیس و «معلم بد» جیک کاسادان در برابر کامرون دیاز نیز بازی کرده است.

بنسیو اولین نقش اصلی خود را در سال ۱۹۹۵ دریافت کرد و پس از آن ستاره شد. تریلر “مظنونین همیشگی” (The Usual Suspects) شهرت و اولین جایزه ایندیپندنت را دریافت نمود. یک سال بعد در فیلم ترسناک “باسکیت” (Basquiat) یک نقش اصلی دیگر دریافت کرد. رفته رفته هم دستمزد او افزایش یافت و هم پیشنهاد کارگردان ها.

جاستین تیمبرلیک در سن 11 سالگی در مسابقه ی به دنبال ستاره شرکت کرد و با اجرای آهنگ های معروف به شهرت رسید. در سال 1993 به کلاب میکی ماوس پیوست، در همان جا با بریتنی اسپیرز، کریستینا آگیلرا و جی سی چیسز آشنا شد.در سال 1995 به گروه موسیقی انسینک پیوست، اولین آلبوم این گروه 11 میلیون نسخه فروش کرد، در سال 2000 آلبوم دوم گروه منتشر شد که با فروش 2.4 میلیون کپی در هفته اول رکورد پرسرعت‌ ترین فروش یک آلبوم موسیقی را شکست. آلبوم سوم گروه هم فروش خوبی داشت، این گروه در سال 2002 منحل شد.

در سال 2002 اولین آلبوم تک صدایی خود را که توجیه نام داشت روانه بازار کرد، این آلبوم 7 میلیون نسخه در جهان فروش داشت.آلبوم دوم او که Lovesounds نام داشت در سال 2006 منتشر شد که شامل آهنگ های معروف My love و What Goes Around…Comes Around بود.

در سال 2008 تیمبرلیک در آهنگ 4 Minutes با مدونا و تیمبالند همکاری کرد، این آهنگ در 21 کشور صدرنشین شد و موفق‌ ترین آهنگ آلبوم Hard Candy مدونا شد.

مقاله قبلیتدارک گزینه‌ نظامی اسرائیل برای مقابله با تهدیدهای جمهوری اسلامی
مقاله بعدیممنوعیت پخش موسیقی و صدای زنان توسط طالبان
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.