مایکل بی کارگردان مجموعه فیلم‌های “ترانسفورمرها” قصد دارد فیلمی درباره جنگ جهانی دوم و ماجرای آلمان‌ها بسازد.

 مایکل بی کارگردان و تهیه‌کننده هالیوودی در حالیکه همچنان در حال ساخت قسمت بعدی و احتمالاً آخرین قسمت از مجموعه فیلم‌های “ترانسفورمرها” است، پروژه بعدی خود را هم انتخاب کرد.

مایکل بی 48 ساله تهیه کنندگی فیلم سینمایی “خرابکاری” را بر عهده گرفته و احتمالاً بر صندلی کارگردانی آن نیز تکیه خواهد زد. فیلم سینمایی “خرابکاری” اقتباسی از کتاب غیرداستانی “خرابکاری: یک دانشمند نابغه، گروه کماندوهای او و ماموریت برای از بین بردن بمب هیتلر” است که توسط نیل باسکوم که یک خبرنگار است، نوشته شده است.

داستان کتاب “خرابکاری” در سال 1942 می‌گذرد، هنگامی که یک دانشمند بااستعداد از چنگ گشتاپو فرار کرده و به متفقین خبر می‌دهد که نازی‌ها در حال ساخت بمب اتم هستند. پس از آن یک گروه متشکل از 9 کماندوی نروژی ماموریت می‌یابند به آزمایشگاه فوق سری نازی‌ها در میان کوه‌های پوشیده از برف نفوذ کرده و آزمایشگاه را از بین ببرند.

امتیاز اقتباس از این کتاب در اختیار کمپانی پارامونت است و مایکل بی تهیه کنندگی آن را بر عهده گرفته و احتمال دارد کارگردان فیلم “خرابکاری” نیز باشد.

به گزارش سینما خبر به نقل از اسکرین رنت، هنوز جزئیات دیگری از ساخت فیلم سینمایی “خرابکاری” منتشر نشده است.

مایکل بی هم اکنون در حال ساخت فیلم سینمایی “ترانسفورمرها: عصر انقراض” است.

مقاله قبلیپنج دلیل که ساندرا بولاک امسال برنده اسکار خواهد بود
مقاله بعدیدر حاشیه نشست گروه مذاکره کننده هسته ای با 1+5 در 15 اکتبر در ژنو
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.