حمیدرضا مرادی فعال حقوق دراویش که چندی پیش در حالی که برای مشاوره پزشکی از بیمارستان سینا به بیمارستان شهدای تجریش منتقل می‌شد، از وسط راه به زندان اوین عودت داده شد، هم اکنون بیش از دو هفته است که حتی از مصرف داروهای قلبی خود محروم است.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از مجذوبان نور، شیوهٔ بازگرداندن آقای مرادی به زندان اوین سبب شده است که بهداری زندان حتی قادر به تامین داروهای این بیمار قلبی-عروقی نباشد. آقای مرادی در روز پنجم بهمن ماه به دستور دادستانی تهران در مسیر اعزام از بیمارستان سینا به بیمارستان شهدای تجریش به صورت ناگهانی به زندان اوین انتقال یافت.

نحوه بازگرداندن این درویش به زندان چنان غیر معمول بوده است که حتی قوانین داخلی بهداری زندان را نیز نقض کرده است چرا که بهداری زندان درحالی این زندانی را پذیرش کرده است که هیچ پرونده پزشکی همراه وی نبوده است.

رئیس بهداری زندان اوین در این رابطه اذعان کرده است که “هیچ اطلاعی از داروهای مورد نیاز وی نداریم و از آنجا که در این رابطه بهداری مسئول است این موضوع به دادستانی گزارش شده است”.

تیم جراحی عروق بیمارستان سینا در آخرین گزارش خود در مورد این درویش زندانی ضمن اذعان گرفتگی مجدد عروق ناحیه پا نسبت به ادامه اقدامات درمانی برای بررسی و کنترل بیماری و همچنین پرهیز از استرس جهت جلوگیری از تشدید آن تاکید کرده بود.

این درویش زندانی هم اکنون با حکم ده و سال شش ماه حبس در بند ۴ زندانیان عادی زندان اوین محبوس است.

مقاله قبلیبی‌خبری از سرنوشت یك فعال مدنی بازداشت شده در سنندج
مقاله بعدیلغو حکم اعدام سیداد ارجمندی در زندان کارون (خبر تکمیلی)
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.