باز هم تصاویری از یک بازیگر زن مشهور شده به وسیله سریال‌های صداوسیما منتشر شده است که حاکی از کشف حجاب وی در خارج از کشور است.

قبلا چهره‌های هنری و بازیگران، حتی خارج از کشور نیز حد و حدودی را رعایت می‌کردند، اما مدتی است که برخی از این افراد موقع خروج از کشور، با وقاحت تمام کشف حجاب می‌کنند.

این مسئله درباره بازیگرانی که از بودجه و امکانات عمومی و دولتی ارتزاق می‌کنند از اهمیت بیشتری برخوردار است، چون آن‌ها نماینده فرهنگ ایرانی محسوب می‌شوند. اما کشف حجاب یا رفتار‌های هنجارشکنانه آن‌ها نوعی دهن‌کجی به این فرهنگ است.

واقعاً شرم‌آورست بازیگری که همکار صداوسیما محسوب می‌شود و با بودجه بیت‌المال به شهرت رسیده، این چنین به فرهنگ و ارزش‌های وطنی خودش توهین می‌کند.

قبل از ستاره اسکندری که تصاویری مربوط به کشف حجاب او در خارج برملا شد، افراد دیگری، چون نگار جواهریان، آزاده نامداری و… موقع خوشگذرانی با پول‌های به‌دست آمده از بیت‌المال در خارج از کشور، به فرهنگ و ارزش‌های ایرانی و اسلامی پنجه کشیده بودند.

کیهان نوشت؛ متأسفانه این افراد پس از رفتار وقیحانه و ضدفرهنگی خود در خارج از کشور، موقع بازگشت به کشور نیز به سادگی به‌عنوان فعال فرهنگی به کار خود ادامه می‌دهند، این درحالی است که آن‌ها باید درباره حرکت خود جواب بدهند و هزینه رفتار خود را بپردازند و حداقل اینکه ممنوع از کار شوند. به نظر می‌رسد که باید ضوابط ویژه‌ای برای رفتار بازیگران مشهور در سفر به خارج از کشور طراحی و اجرا شود.

مقاله قبلیدیدار نمایندگان مجلس با بابک زنجای
مقاله بعدیحمله سایبری آمریکا به سامانه تسلیحاتی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.