جیمز کامرون روز چهارشنبه به درخواست روپرت مرداک حاضر شد تا درباره بودجه قسمت‌های بعدی فیلم «آواتار» صحبت کند. رییس کمپانی قرن بیست و یکم فاکس در کنفرانسی که در کالیفرنیا برگزار شد، شاید هم به شوخی گفته بود که بودجه ساخت فیلم‌های علمی تخیلی این کارگردان ممکن است دو برابر آن چیزی باشد که ابتدا اعلام شده بود.

چند ساعت بعد در همان روز باز هم از کامرون درباره این مساله سوال شد و او هم با خنده درباره کارهایی که برای کاهش بودجه انجام داده صحبت کرد. او گفت: مسلما این فیلم‌ها پرهزینه خواهند بود، اما ما هر سه فیلم را همزمان فیلمبرداری خواهیم کرد و عملا از تمامی بازیگران هم‌زمان فیلم می‌گیریم. تمامی عکسبرداری‌های زنده را نیز در آن واحد انجام می‌دهیم که انگار داریم یک مینی‌سریال می‌سازیم بنابراین تمامی این‌ها، راه خوبی برای کاهش دادن بودجه هستند و امیدواریم از میزان بودجه فیلم اول هم پایین‌تر برویم.

اولین فیلم «آواتار» محصول سال 2009 با بودجه‌ای بیش از 200 میلیون دلار ساخته شد و البته موفق به کسب بیش از 2.7 میلیارد دلار در سراسر جهان شد. سه قسمت بعدی این فیلم همگی در ماه دسامبر و در سال‌های 2016، 2017 و 2018 اکران خواهند شد.

با وجود اینکه کارگردان درباره پیشرفت‌های تکنولوژیکی خیلی خاصی در فیلم‌های بعدی «آواتار» صحبت نکرد، درباره تنظیم و اداره پروسه کنونی تهیه حرف‌هایی داشت. او گفت: چیزی که هنوز هم مرا شگفت‌زده می‌کند این است که سیستم نمونه‌سازی اولیه‌مان چقدر خوب کار کرد اما استفاده از آن به هیچ وجه آسان نبود و همیشه با خود می‌گفتیم که در فیلم‌های بعدی آن را درست می‌کنیم.

به گزارش مهر به نقل از هالیوود ریپورتر،چیزی که جالب است این که اصطلاح فیلمبرداری تقریبا از همه نظر منسوخ شده چون ما بعضی مواقع عکس‌هایی می‌گیریم که در آن از عکسبرداری حقیقی استفاده می‌شود، اما تمام کار روی دوربین‌های دیجیتال انجام می‌شود و این روش حدود 20 تا 25 درصد کار را تشکیل می‌دهد. بقیه تصاویر تمامی به صورت مصنوعی خلق می‌شوند.

مقاله قبلییک سال حبس برای غنچه قوامی
مقاله بعدیتورم ایران ۶.۵ برابر متوسط جهانی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.