جوئل مک هیل بازیگر فیلم‌های کمدی به اریک بانا در فیلم “از شب حذر کن” می‌پیوندد.

به گزارش هالیوود ریپورتر، شان هریس که در فیلم “پرومته” بازی کرده بود هم در این فیلم بازی می‌کند و این پروژه را اسکات دریکسون کارگردانی می‌کند.

 

ماجرای فیلم درباره یک پلیس شهری نیویورک است که نقش آن را بانا بازی می‌کند و یک سرباز (هریس) قصد کشتن او را دارد.

 

مک هیل با حضور در این فیلم از فیلم‌های کمدی که در آنها بازی می‌کرد فاصله گرفته و در یک فیلم درام نقش بازی می کند. او در نقش همکار بانا و یک پلیس جدی ظاهر می شود.

 

eric_bana1

 

دریکسون کار نوشتن فیلمنامه را با همکاری پل هریس و بودرمن انجام داده است.

 

مک هیل که با بازی در مجموعه “اجتماع” شناخته شد، در پنجمین فصل این مجموعه نیز بازی می‌کند. او به تازگی بازی در یک کمدی به نام “معجزه کریسمس” به کارگردانی فریجین را به اتمام رساند. در این فیلم او با رابین ویلیامز و لورن گراهام همبازی بود. او قرار است در یک کمدی رمانتیک با بازی آدام سندلر و درو بریمور نیز با عنوان “مخلوط” بازی کند.

 

فیلمبرداری “از شب حذر کن” اواخر تابستان شروع می شود.

 

مهر

مقاله قبلیآنتون کوربین “زندگی” جیمز دین را کارگردانی می‌کند..
مقاله بعدیوین دیزل قهرمان اکشن در هالیوود؛همیشه باید مبارزه و نبرد کنید..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.