به اسناد رد و بدل‌شده میان نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی دست یافته که نشان می‌دهد رهبران جمهوری اسلامی بر این باورند که کنترل دانشگاه‌ها را از دست داده‌اند.

این اسناد رهبران دانشجویی را به عنوان «الهام‌بخش اعتراضات» نشان می‌دهد. در این اسناد جزئیات چندین رهبر دانشجویی آمده است، که دیلی میل برای محافظت از آنها هویت‌شان را آشکار نکرده است، ولی می‌گوید اسناد نشان می‌دهد که «مقاومت دانشجویی» بیش از آنچه به نظر می‌رسد «سازماندهی‌شده» است.

اقدامات گروه‌های مقاومتی دانشجویان، با شروع انقلاب ایران حدود چهار ماه پیش در مقیاس کوچک آغاز شد، و شامل پاره کردن پوسترهای رهبران رژیم و فرماندهان سپاه پاسداران و شعارنویسی علیه حکومت در کوچه و خیابان‌ها می‌شد.

با این حال، به گفته دیلی میل، فعالیت‌های این گروه‌های دانشجویی گسترده‌تر شده و اهداف بزرگ‌تری را مورد هدف قرار می‌دهند، و از سلاح‌های دست‌ساز مانند کوکتل مولوتف یا مواد منفجره برای آزار و اذیت نیروهای امنیتی استفاده می‌کنند.

به گفته این روزنامه، دانشجویان و دانشگاه‌ها، مثل انقلاب سال 1357 که منجر به سرنگونی محمدرضا شاه و فروپاشی نظام پهلوی شد، امروز نیز یکی از عوامل پیشرو انقلاب جاری در ایران هستند.

العربیه به نقل از روزنامه بریتانیایی دیلی میل نوشت؛ بسیاری از دانشجویان خواستار جدایی کامل دین و دولت هستند، و می‌خواهند روحانیون شیعه که از ابتدای انقلاب قبلی در ایران بر مسند قدرت قرار گرفته‌اند، قدرت را رها کنند و به مشاغل مذهبی خود بازگردند.

دانشجویان انقلابی ایرانی به دیلی میل گفته‌اند که دانشگاه‌ها در خط مقدم انقلاب هستند، و هیچ‌گونه دیکتاتوری، «چه شاه چه رهبر»، نمی‌خواهند. آنها افزوده‌اند در خط مقدم قیام خواهند ماند تا آزادی خود را پس بگیرند، و سرنوشت خود را با دستان خود بنویسند.

به گفته آنها: «خامنه‌ای رهبر ما نیست. رهبر واقعی ایران مردم ایران هستند، و تنها چیزی که مردم ایران می‌خواهند این است که جمهوری اسلامی سرنگون شود.»

مقاله قبلیمراسم چهلم کشته‌شدگان و شعارهای ضد جمهوری اسلامی در ادامه قیام سراسری مردم ایران
مقاله بعدیادامه فشار دیپلماتیک دائمی بر جمهوری اسلامی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.