جعفر پناهی فیلمساز برجسته ایرانی نامزدی عضویت در آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا یا اسکار را پذیرفت.

به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان از ایلنا، متن نامه جعفر پناهی خطاب به اعضاء اکادمی اسکار بدین شرح است:

مایلم صمیمانه از این دعوت برای عضویت در آکادمى اسکار تشکر کنم. به خصوص از مایکل مور و بخش مستندسازان که مرا کاندید کردند. این افتخارى است براى من تا نماینده‌اى از خانواده بزرگ سینماى ایران باشم که همواره در تلاش براى معرفى فرهنگ و هنر سرزمینم به جهان بوده‌اند.

عضویت در آکادمى نه تنها این شانس را به من مى‌دهد تا بهترین فیلم‌هاى هر سال را ببینم و درباره ارزش‌هایشان رأى دهم، بلکه تماشاى فیلم‌هاى همکاران بین المللى، یک فرصت بسیار ارزشمند است تا همچنان از لذت فیلم‌سازى محروم نباشم.

جعفر پناهی که به حکم دادگاه بدوی محکوم به شش سال زندان و ٢٠ سال محرومیت اجتماعی از جمله فیلمسازی شده می افزاید: «عضویت در آکادمى نه تنها این فرصت را به من مى‌دهد تا بهترین فیلم‌هاى هر سال را ببینم و درباره ارزش‌هایشان رأى دهم، بلکه تماشاى فیلم‌هاى همکاران بین المللى، فرصت بسیار ارزشمندیست تا همچنان از لذت فیلم‌سازى محروم نباشم.»

مقاله قبلیجایزه اصلی جشنواره کارلووی واری به یک درام توان‌فرسا رسید..
مقاله بعدی۱۸ قطعه از آثار ابوالحسن صبا در کتاب «کاروان صبا» منتشر شد
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.