جسیکا لانگ در کنار گابریل برن و جان گالاگر جونیر در نمایش “سفر روز طولانی به شب” (Long Day’s Journey Into Nigh) اثر یوجین اونیل بازی می‌کند. این نمایش بهار 2016 در برادوی اجرا می‌شود.

شرکت “رانداباوت تیه‌تر” در نیویورک نمایش “سفر روز طولانی به شب” را با همکاری رایان مورفی – که در چهار فصل از سریال “داستان وحشت آمریکایی” با لانگ همکاری کرده است – تهیه می‌کند. جاناتان کنت کارگردان بریتانیایی این نمایش را روی صحنه می‌برد.

لانگ در نمایشنامه شبه زندگی‌نامه‌ای اونیل نقش مری تایرون زنی معتاد به مورفین را بازی می‌کند. او سال 2000 نیز این نقش را در وست اند بازی کرد. نقش مری یکی از بزرگ‌ترین نقش‌های زنانه در نمایشنامه‌های آمریکایی است.

لانگ سابقه حضور در دو نقش زنانه برتر دیگر در برادوی را هم دارد: “باغ‌وحش شیشه‌ای” (2005) و “تراموایی به نام هوس” (1992).

گابریل برن نقش جیمز پدر خانواده را بازی می‌کند که بازیگری پا‌به‌سن‌گذاشته است. او آخرین بار سال 2005 در اجرایی جدید از نمایشنامه “ذوق شاعرانه” اونیل در برادوی روی صحنه رفت. جان گالاگر جونیر که برای بازی در نمایش “بیداری بهاری” برنده جایزه تونی شد، در “سفر روز طولانی به شب” نقش ادموند پسر خانواده را ایفاء می‌کند.

به گزارش هنرآنلاین؛ لانگ 66 ساله برای فیلم “آسمان آبی” (1994) برنده اسکار بهترین بازیگر زن شد و برای “توتسی” (1982) نیز جایزه اسکار بهترین بازیگر زن مکمل را دریافت کرد. او برای فیلم‌های “فرانسس” (1982)، “Country” (1984)، “رویاهای شیرین” (1985) و “جعبه موسیقی” (1989) نیز نامزد اسکار بوده است. او پنج جایزه گلدن گلوب و سه جایزه امی هم در کارنامه دارد.

www.usmagazine.com

مقاله قبلیكشته شدن یک افسر سپاه پاسداران و دو پاكستانی در حلب
مقاله بعدیتصاویری از دختر بچه‌‌های داعشی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.