بنابه گزارشات رسیده  زندانی سیاسی معلم بازنشسته محمد امین آگوشی در اعتراض به ادامه بازداشت غیر قانونی اش و عدم درمان ، صبح امروز اقدام به کج گرفتن سر و صورت خود نمود و بدین طریق دست به اعتصاب غذا زد.

به گزارش خبرنامه ملی ایرانیان از فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران؛ صبح روز دوشنبه ۱۰ تیر ماه زندانی سیاسی معلم بازنشسته محمد امین آگوشی پس از چند ماه پیگیری خواسته های حقوقی به حق اش مبنی بر آزادی از طریق مسئولین رژیم ولی فقیه در سطوح مختلف از دفتر آخوند علی خامنه ای ، قوه قضاییه ،دادستان نظامی کشور، دادستان نظامی ارومیه نوروزی که عامل اصلی پرونده سازی دروغین بر علیه او بود که ابتدا منجر به صدور حکم اعدام و سپس زندان سنگین و تبعید به زندان مرکزی زاهدان شد ، نهایتا روز شنبه به وی اعلام کردند که به هیچکدام از خواسته های وی رسیدگی نخواهند کرد.

معلم بازنشسته زندانی در اعتراض به حق کشی و سوق دادن وی بسوی مرگ تدریجی در زندان مرکزی زاهدان اقدام به کج گرفتن سر و صورت خویش بصورت کامل نمود و از این طریق دست به اعتصاب غذا زد.

دادستان زاهدان محمد مرزیه که از جنایتکاران علیه بشریت می باشد به جای رسیدگی به خواسته های به حق این زندانی دستور انتقال او را به سلولهای انفرادی بند قرنطینه صادر کرد. سلولهای انفرادی بند قرنطینه ،محل شکنجه زندانیان سیاسی و عادی زندان زاهدان می باشد.

این معلم بازنشسته زندانی از ناراحتی شدید آسم و سایر ناراحیتهای جسمی که در طی دوران بازداشت در بازداشتگاه مخفی رمضان وابسته به اطلاعات سپاه پاسداران در اثر وحشیانه ترین شکنجه هابه آنها دچار شده است رنج می برد.

جان معلم زندانی در معرض خطر جدی قرار دارد.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران ، عدم رسیدگی حقوقی و عدم درمان معلم بازنشسته زندانی توسط مسئولین ولی فقیه که او را بسوی کج گرفتن سر و صورت و اعتصاب غذا سوق داده است و جان او را در معرض خطر جدی قرار داده است را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت آخوند علی خامنه ای و آخوندها و عوامل همدست او به مراجع قضایی بین المللی است.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

۱۱ تیرماه ۹۲ برابر با ۰۱ ژولای ۲۰۱۳

مقاله قبلیمتهم ردیف اول جنایت کهریزک به ٢٠٠ هزار تومان جریمه نقدی محکوم شد
مقاله بعدیکریستین بیل دیگر نقش “بتمن‌”‌ را بازی نمی‌کند..
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.