دو روزنامه‌نگار روزنامه بریتانیایی تایمز که دیروز گزارشی درباره امضای مخفیانه قرارداد فروش اورانیوم به ایران از سوی دولت زیمبابوه را منتشر کردند، از سوی پلیس زیمبابوه تحت تعقیب قرار گرفتند.

به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان از خبرگزاری فرانسه از پایتخت زیمبابوه، به نقل از یکی از نشریات هفتگی دولت این کشور به نام ساندی میل، پلیس زیمبابوه به دنبال جان راث و جروم استارکی، دو روزنامه‌نگار روزنامه بریتانیایی تایمز است.

این دو از سوی دولت زیمبابوه متهم شده‌اند که اطلاعات نادرستی را در رسانه خود مبنی بر امضای مخفیانه قرارداد صادرات اورانیوم زیمبابوه به سوی ایران منتشر کرده‌اند.

دیروز روزنامه تایمز به نقل از «گیفت چیمانیکیره» معاون وزیر معادن زیمبابوه نوشته بود که قرارداد صادرات اورانیوم به ایران بدون اطلاع وی امضا شده و تنها برخی از مقامات ارشد زیمبابوه از آن اطلاع دارند.

بر این اساس، امضای این قرارداد سال گذشته صورت گرفته، یعنی زمانی که تحریم‌های آمریکا و اتحادیه اروپا علیه برنامه هسته‌ای ایران وضع شده بود.

این در حالی است که هفته نامه دولتی زیمبابوه به سراغ این مقام دولتی رفته و به نقل از وی نوشته که حرف‌هایش در روزنامه تایمز تحریف شده است.

معاون وزیر معادن زیمبابوه به ساندی میل گفته «هیچ مجوز صادراتی صادر نشده و من هرگز چنین چیز احمقانه‌ای نگفته‌ام. روزنامه تایمز برای بالا بردن فروش خود این دروغ را منتشر کرده است. این روزنامه بر اساس تصورات همیشگی از زیمبابوه، چیزهای منفی درباره این کشور می‌گوید.»

این اظهارات معاون وزیر معادن زیمبابوه در حالی است که خود شخص وزیر معادن زیمبابوه نیز امضای قرارداد صادرات اورانیوم به ایران را تکذیب کرده است.

اوبرت مپفو به خبرگزاری فرانسه گفته است: این یک خیال است، دولت ایران یا هیچ شخصی از ایران درخواست استخراج اورانیوم یا دیگر مواد معدنی را نداده است.

وی تأکید کرده که زیمبابوه اورانیوم صادر نکرده است.

وزیر معدن زیمبابوه اضافه کرده که اگر معاونش از امضای یک قرارداد اروانیوم با ایران سخن گفته، حتما رؤیاپردازی کرده است.

دیروز برخی از تحلیلگران به روزنامه تایمز گفته‌ بودند که هنوز زمان زیادی برای آماده شدن ذخایر اورانیوم زیمباوه برای صادرات باقی مانده است.

علاوه بر تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران، خود زیمبابوه نیز تحت فشار تحریم‌های بین‌المللی است.

برخی از شخصیت‌های سیاسی این کشور از جمله رابرت موگابه رییس جمهور زیمبابوه از سوی آمریکا و اتحادیه اروپا تحریم شده‌اند.

موگابه از سوی مخالفانش در زیمباوه، متهم است که با تقلب در انتخابات ریاست جمهوری ماه گذشته، مجددا به قدرت رسیده است.

موگابه در جریان سفر محمود احمدی‌نژاد، رییس جمهور پیشین ایران به هراره در آوریل 2010، از جمهوری اسلامی و فعالیت‌های هسته‌ای‌اش حمایت کرده بود.

 

مقاله قبلی«آنگ لي»‌ با سه بعدي ورزشي «محمد علي»‌به سينما مي آيد..
مقاله بعدیفاجعه ای دیگر برای آثار تاریخی ایران؛ پختن “کباب” روی سنگ قبرهای کهن..!(به همراه تصاویر)
پوریا نژادویسی
پوریا نژاد نژادویسی: مردی که با تصاویرش، زشتیِ نظام را عریان کرد پوریا نژاد نژادویسی از دل دستگاه رسانه‌ایِ رسمی برخاست — اما آثارش نه بزکِ قدرت، که آینه‌ای خُردکننده از تناقض‌ها و جنایت‌های سیستم بوده‌اند. او، به‌جای پوشاندن، با دقتی تلخ و بی‌پرده، نقاط ضعفِ ساختار را نمایان ساخت؛ همان نقاطی که نظام می‌کوشد پشتِ روایت‌های رسمی و نمایش‌های ساختگی پنهانشان کند. - در قاب برنامه‌هایی چون "دختران فراری پارک ملت"، او نه فقط آسیب‌ها را نشان داد، بلکه علت‌ها را — فقر، سرکوب اجتماعی، تهمت و تحقیر زنان — جلو چشم گذاشت. تصویری که او ثبت کرد، دیگر قابل تبدیل به شعارهای پوشالی نبود: نوجوانان و زنانِ رهاشده، سند زنده ناکارآمدی و خشونت‌زای نظم حکومتی بودند. - فیلم آموزشیِ انتخاباتی که او ساخت، بدل به استندآپ تراژیکِ یک انتخابات نمایشی شد. آموزشی برای مشارکت در نمایشی که نتایجش پیش‌ساخته است؛ خودِ وجودِ چنین آموزشی، اعترافی به پوچیِ مشروعیتِ ادعاشده بود. - پوششِ بحران‌ها — از زلزله بم تا سفرهای خامنه‌ای — ثبتِ ژست‌های نمایشی و فاصله‌گیریِ حکمرانی از مردم را به نمایش گذاشت. صحنه‌ها نشان دادند که اولویت دستگاه، مرمت تصویرِ قدرت است نه نجات جان و کرامتِ مردم. پوریا با همان ابزار و مکانیزم‌های پروپاگاندا، تصویری ساخت که نظام از بیانش وحشت دارد — نه به‌خاطرِ تمجید یا دفاع، بلکه چون این تصاویر حقیقتِ زشتِ نظم را بدون مهیا کردنِ پرده‌های فریبنده نشان می‌دهند. او ناخواسته یا آگاهانه، به راویِ سندِ سقوطِ اخلاقی و سیاسیِ یک ساختار تبدیل شد؛ کسی که با هنر و ثبت واقعیت، چهرهٔ منحوسِ نظام را برای تماشاگرانش عریان کرد.