بر اساس اعلام شرکت هلندی Mars One، بیش از 165 هزار درخواست برای سفر بی بازگشت به مریخ تاکنون به ثبت رسیده است.

 پروژه سفر بی بازگشت به مریخ شامل انتقال تجهیزات و چند مریخ نورد برای احداث پایگاه اولیه جهت استقرار نخستین گروه از ساکنان آینده مریخ است.

گروه نخست، متشکل از چهار زن و مرد از قاره های مختلف جهان، پس از انتخاب و گذراندن دوره های نهایی آموزش تا سال 2023 راهی سیاره سرخ خواهند شد.

بدلیل نبود فناوری های مورد نیاز برای انجام سفر بازگشت از مریخ، هزینه های بالای سفر و مشکلات تأمین سوخت، داوطلبان نهایی بلیت یکطرفه ای بسمت مریخ دریافت خواهند کرد!

با وجود عدم امکان بازگشت به زمین، تا ماه آگوست 2013 (مرداد ماه) بیش از 165 هزار درخواست ثبت شده است و استقبال متقاضیان از این طرح چشمگیر عنوان شده است.

هزینه ثبت نام اولیه 25 دلار است که بر اساس وضعیت اقتصادی کشور، افزایش یا کاهش پیدا می کند.

به گزارش ایسنا، از ایران نیز تاکنون هشت داوطلب مرد و یک داوطلب زن سفر بی بازگشت به مریخ موفق به «ثبت نام قطعی» شده اند که البته این تعداد محدود، کل داوطلبان ایرانی را شامل نمی‌شود.

«باس لنسدروپ»، مدیر ارشد و از موسسان طرح مارس وان اواخر سال گذشته از درخواست حدود 70 ایرانی برای ثبت نام در سفر بی بازگشت به مریخ خبر داده بود.

مقاله قبلیدر سوگِ جوانیِ پیرشده؛ نوشتاری از محمد نوری زاد
مقاله بعدیقرعه کشی جام جهانی زیر17 سال 2013 امارات در ابوظبی
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.