تعدادی از اهالی روستای سعدآباد گرگان که در نزدیکی تپه سوگله واقع شده است نسبت به تخلیه زباله های ساختمانی و فضولات انسانی در این منطقه اعتراض کردند.

 تپه های سوگله منطقه ای مابین روستای سعد آباد و هزار پیچ گرگان بجای اینکه محل تفریح و گذران اوقات فراغت خانواده ها باشد بدلیل تلنبار شدن زباله ها ، نخاله ها و همچنین فاضلاب منازل به محلی برای اشاعه آلودگیها و بیماریها تبدیل شده است.

رها سازی و تلنبار شدن خاک روی خاک و زباله و نخاله ساختمانی روی هم برای بیش از سه دهه اکنون تپه ای را بنام”ˈخاک زرد” پدیدار کرده که از بزرگراه گرگان ساری هم قابل رویت است.

همچنین تشکیل شدن حوضچه بزرگ فاضلاب و شیرابه در این منطقه که اصل انباشت هزاران لیتر فاضلاب منازل است که طی سالیان با کامیون های تخلیه چاه به اینجا آورده شده از تهدیدات دیگر زیست محیطی این منطقه است.

به گزارش فرارو، مردم و اهالی محل روستای سعدآباد که در نزدیکی این محل ساکن هستند علی رغم پیگیری های زیاد تا کنون نتوانسته اند مشکل زباله و بوی بد این منطقه بویژه در تابستان را حل کنند. در همین حال امروز خبرگزاری مهر در گزارشی مصور خبرداد تعدادی از اهالی روستای سعدآباد گرگان در نزدیکی تپه سوگله نسبت به تخلیه زباله های ساختمانی و فضولات انسانی در این منطقه اعتراض کردند.

239398_850 239399_895 239400_413 239401_139 239402_496 239403_113 239404_591 239406_398 239407_176 239409_931 239410_785 239412_144 239413_453 239414_952 239415_808 239416_229 239417_336

مقاله قبلی«جنگ ستارگان» امروز یک میلیارد دلاری می‌شود
مقاله بعدیاعلام تاریخ رسمی اکران قسمت جدید «آواتار»
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.