«کریستین بیل»، بازیگر هالیوودی، چند روز پس از اتمام فیلم‌برداری نسخه جدیدی از داستان زندگی موسی،گفت: برای پذیرش نقش  موسی، کتاب‌های زیادی از جمله قرآن و تورات را مطالعه کردم.

«کریستین بیل»، بازیگر 37 ساله هالیوود که بیش از همه برای بازی در سه گانه «بتمن» شهرت دارد، اخیرا بازی در فیلم «مهاجرین: خدایان و پادشاهان» را به پایان رسانده است.

او در این فیلم که هم‌اکنون مراحل پس از تولید خود را پشت سر می‌گذارد، نقش  موسی را بازی کرده است.

«مهاجرین» به کارگردانی «ریدلی اسکات» روایتی جدید از داستان زندگی موسی و مبارزات او با فرعون (با بازی جوئل ادگارتون) است. این فیلم محصول کمپانی هالیوودی «فوکس قرن بیستم» بوده و قرار است 12 دسامبر به نمایش درآید.

جوئل ادگارتون در نقش فرعون
جوئل ادگارتون در نقش فرعون

«کریستین بیل» در اولین مصاحبه خود پس از اتمام فیلمبرداری فیلم «مهاجرین» در مصاحبه با نشریه سینمایی هالیوود ریپورتر گفت: موسی شخصیتی سرسخت، پر از جنب و جوش و چالاک دارد.

بیل افزود: شخصیت او به قدری برای من بزرگ است که فکر ‌می‌کنم درباره او اصلا نظری ندارم مگر اینکه بگویم شخصیت او تا چه اندازه پیچیده بوده است.

وی متذکر شد: شناخت من در این باره به تعلیمات دینی که یکشنبه‌ها می‌دیدم محدود می‌شود.

جوئل ادگارتون و کریستین بیل به ترتیب در نقش فرعون و موسی
جوئل ادگارتون و کریستین بیل به ترتیب در نقش فرعون و موسی

این بازیگر آمریکا در ادامه مدعی شد: این نبود که یک‌دفعه نقش موسی را بپذیرم و آن را بازی کنم، برای بازی در این نقش، کتاب‌های زیادی خواندم که از جمله آنها می‌توان به توارت، کتاب «موسی: یک زندگی» نوشته «جاناتان کیرش» و قرآن اشاره کرد.

بنا بر این گزارش، اگرچه تا اکران فیلم «مهاجرین»، قریب به 2 ماه و نیم دیگر باقی است ولی به نظر می‌رسد موج انتقاد‌ها برای این فیلم در راه باشد، از مسئله همیشگی «تحریف تاریخ در فیلم‌های‌ هالیوودی» که بگذریم، روزنامه «واشنگتن تایمز» چند روز پیش، ضمن اشاره به فیلم «مهاجرین»، «نوح» و چند فیلم دیگر، هالیوود را به استفاده ابزاری از انجیل متهم کرده بود.

صحنه مربوط به ازدواج  موسی با صفورا دختر شعیب
صحنه مربوط به ازدواج موسی با صفورا دختر شعیب

ولی آنچه مستقیما این فیلم را نشانه رفته، گرایشات نژادپرستانه عوامل فیلم در انتخاب بازیگر است.

به گزارش فارس؛ منتقدان سینمایی با اشاره به بازی «جوئل ادگارتون» در نقش فرعون و دیگر بازیگران سفید‌پوست در نقش افراد مصر باستان، متذکر شده‌اند که چنین انتخاب‌هایی سؤال برانگیز است.

مقاله قبلیتوقف اتوبوس حامل بانوان دراویش در مسیر بیدخت- تهران؛ «تاه ۵ روز آینده اجازه سفر به تهران ندارید»
مقاله بعدیاز سوی رئیس دیوان عدالت اداری صورت گرفت: برداشت از پریود مدنظر کیارستمی به عادت ماهانه
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.