ترنس هاوارد بازیگر ۵۰ ساله در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود صاحب ستاره شد.

ترنس هاوارد بازیگر، ستاره شماره ۲۶۷۴ را در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دریافت کرد.

این بازیگر که سال ۲۰۰۵ نامزدی بهترین بازیگر اسکار را دریافت کرد، اکنون بازیگر سریال «امپراتوری» شبکه فاکس است. در این سریال که توسط لی دانیلز تهیه شده وی در نقش لوسیوس لیون بازی کرده است.

وی در این مراسم گفت: چند سال پیش هالیوود مرا کنار گذاشت و گفت دیگر هرگز نمی‌توانم سر کارم برگردم، اما بعد یک زن جوان به نام دانا والدن اجازه داد تا در شوی او حضور یابم.

این بازیگر ستاره‌دار شدنش را به نوعی تشکر از همه افرادی خواند که در این راه به وی کمک کرده بودند.

وی چندی پیش گفته بود با پایان سریال «امپراتوری» از بازیگری کناره‌گیری می‌کند.

هاوارد در اولین دهه بازیگری‌اش در سال ۱۹۹۹ بازیگر کمدی رمانتیک «بهترین مرد» بود که ۳۴ میلیون دلار فروش کرد و در ادامه آن هم با عنوان «تعطیلات بهترین مرد» بازی کرد که فروشی ۷۱ میلیون دلاری را ثبت کرد. هر دوی این فیلم‌ها را مالکولم دی لی کارگردانی کرده بود.

اما او در سال ۲۰۰۴ با بازی در «تصادف» بالاترین موفقیت کاری‌اش را کسب کرد و نامزدی اسکار را سال ۲۰۰۵ برای «شتاب و طغیان» درامی به کارگردانی کریگ برو کسب کرد.

از دیگر فیلم‌های وی می‌توان به «مرد آهنی»، «پیشخدمت»، «در جاده» و «غرور» اشاره کرد.

وی ۲۷ سال است که به عنوان بازیگر فعالیت دارد و بازیگری را سرنوشت خودش می‌خواند. سه نسل از خانواده وی در عرصه بازیگری فعال بوده‌اند و مادربزرگش بازیگر برادوی بود.

به گزارش مهر به نقل از ورایتی، هاوارد در مراسم ستاره‌دار شدنش در هالیوود به اتفاق همسر و ۲ فرزندش شرکت کرد. مالکولم دی لی و دیتو مونتیل کارگردان‌ نیز در این مراسم حضور داشتند.

مقاله قبلیدیوید آتنبورو به سراغ رنگ در حیات وحش می‌رود
مقاله بعدیفرانسه هشدار داد که یک ماه فرصت برای مذاکره میان جمهوری اسلامی و آمریکا مانده است
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.