چند صد تن از دانشجویان دانشگاه صنعتی ارومیه در اعتراض به عملکرد ریاست دانشگاه و فضای امنیتی حاکم روز یکشنبه ۷ مهر ۹۲ در حیاط دانشگاه صنعتی ارومیه تحصن کردند.

 بنا به گزارش تارنمای دانشجونیوز، در این اجتماع که تعداد زیادی از دانشجویان در آن شرکت کرده بودند، شرکت کنندگان به بیان مطالبات خود پرداختند.

 عمده ی مطالبات دانشجویان در این تجمع در ادامه آمده است:

– احیای انجمن های علمی که به بهانه های واهی حتی اجازه فعالیت به این تشکل های علمی نیز داده نمیشد. از ۱۱ انجمن ۹ انجمن منحل اعملام شد.

 – ایجاد فضای باز سیاسی و امنیتی نکردن دانشگاه به بهانه اسلامی سازی( این دانشگاه یک انجمن هم ندارد)

 – اجازه دادن به فعالیت نشریات دانشجویی (این دانشگاه یک نشریه آن هم متعلق به بسیج دارد. در حالی که هر ترم نزدیک ۲۰ درخواست نشریه داده می شود)

 – تکریم دانشجویان از طرف مسئولین و مسایل صنفی دانشگاه از جمله جداسازی امر آموزش و خوابگاه ( در این دانشگاه اگر دانشجویی بدهی خوابگاه را پرداخت نکند اجازه انتخاب واحد ندارد)

گفتنی است ۷ سال از تاسیس دانشگاه صنعتی ارومیه می گذرد که تا کنون ریاست این دانشگاه بر عهده دکتر میرزایی می باشد.

 وی که در سوابق خود حمایت از جریان احمدی نژاد را در انتخابات ۸۸ به همراه دارد اکنون و پس از ۷ سال با امنیتی کردن فضای دانشگاه صنعتی و فشار بر فعالین دانشجویی سعی در کنترل امور دانشگاه دارد.

 در حالیکه در این تحصن نیرو های حراست با لباس فرم در بین دانشجویان حضور داشتند، در اواسط تحصن دانشجویان با شعار «میرزایی استعفا استعفا» خواستار برکناری رئیس دانشگاه از سمت خود شدند.

 گزارش ها حاکی از آن است که در همین راستا کمپینی برای درخواست عزل ایشان از این سمت در حال شکل گیریست.

مقاله قبلیایران و آژانس، مذاکرات را “بسیار سازنده” ارزیابی کردند
مقاله بعدیمحبوبترين بازيگر انگليسي در هاليوود
مسعود نوری جاوید
مسعود نوری جاوید، نامی آشنا برای آن دسته از مخاطبان خبر که در میان هیاهوی پروپاگاندای رسمی، به دنبال رگه‌هایی از واقعیت می‌گردند. او از معدود روزنامه‌نگارانی است که کار خود را نه در ستایش قدرت، بلکه در به چالش کشیدن آن تعریف کرده است. کارنامه او، روایتی است از تلاش برای شکستن سکوت و تاباندن نور بر تاریک‌خانه‌هایی که صاحبان قدرت و ثروت، پنهان ماندنشان را حیاتی می‌دانند. افشای فساد سیستماتیک: نوری جاوید با شجاعت به سراغ پرونده‌هایی رفت که خط قرمز بسیاری محسوب می‌شد؛ از اختلاس‌های صورت‌گرفته در نهادهای شبه‌دولتی و بنیادها تا رانت‌خواری‌های گسترده در پروژه‌های عمرانی و واگذاری‌های غیرشفاف. گزارش‌های مستند او، که اغلب با تکیه بر اسناد درزکرده و منابع داخلی تهیه شده، بارها لایه‌هایی از فساد سازمان‌یافته در بدنه حاکمیت را آشکار کرده است. در حالی که رسانه‌های حکومتی مشغول تولید روایت‌های رسمی از "پیشرفت" و "ثبات" هستند، دوربین و قلم مسعود نوری جاوید به سراغ قربانیان واقعی این سیاست‌ها رفته است. گزارش‌های میدانی او از اعتراضات کارگری، تجمعات مال‌باختگان، بحران آب در خوزستان و سیستان، و وضعیت کولبران در کردستان، صدای کسانی شد که دستگاه تبلیغاتی نظام همواره در تلاش برای خاموش کردنشان بوده است. او با فاصله گرفتن از خبرهای رسمی و جهت‌دار، به ثبت و ضبط روایت‌های شهروندانی پرداخت که قربانی سرکوب سیستماتیک شده‌اند. تهیه گزارش از وضعیت خانواده‌های زندانیان سیاسی، فشارهای امنیتی بر فعالان مدنی و دانشجویان، و محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی و قومی، بخش مهمی از کارنامه او را تشکیل می‌دهد. این مسیر، اما، بدون هزینه نبوده است. مسعود نوری جاوید بارها طعم تهدید را چشیده است. او نماد روزنامه‌نگاری است که امنیت و آسایش شخصی را فدای رسالت آگاهی‌بخشی کرده است. کارنامه مسعود نوری جاوید، تنها یک رزومه کاری نیست؛ بلکه سندی است از مقاومت روزنامه‌نگاری مستقل در یکی از بسته‌ترین فضاهای رسانه‌ای جهان. او به ما یادآوری می‌کند که حتی در دل تاریکی، همیشه هستند کسانی که با شجاعت، مسئولیت روشنگری را بر دوش می‌کشند و اجازه نمی‌دهند روایت حقیقت، در انحصار ماشین پروپاگاندای حکومتی باقی بماند.